اولويت‌بندي مجموعه‎هاي مسكوني اختصاصي برحسب كيفيت زندگي براساس ارائه مدل تلفيقي كپ‌لند، پژوهش موردي: شهر تبريز

هدف اين پژوهش تعريف و شاخص‌سازي مفهوم «كيفيت زندگي» و تعيين ميزان كيفيت زندگي در مجتمع‌هاي مسكوني اختصاصي و تبيين عوامل مؤثر در افزايش كيفيت زندگي اين‌گونه از واحدهاي سكونتي است. روش تحقيق حاضر به‌ صورت توصيفي - تحليلي مي‌باشد و ماهيت تحقيق كاربردي است. در اين پژوهش، پس از شناسايي مؤلفه‌هاي مؤثر بر كيفيت زندگي در مجموعه‌هاي مسكوني مورد مطالعه طبق روش تحليل عاملي، وزن-دهي معيارهاي اصلي و فرعي به روش تحليل شبكه انجام گرديد. نتايج وزن‌دهي بر طبق اين روش، نشان مي‌دهد كه معيار موقعيت جغرافيايي با 334/. و مؤلفه شرايط محيطي با امتياز 118/. به ترتيب بيش‌ترين و كم‌ترين وزن را در كيفيت زندگي مجموعه-هاي مسكوني كسب كرده‌اند. در ادامه، مجموعه‌هاي مسكوني با استفاده از تكنيك‌هاي رتبه‌بندي ويكور پلاس، تحليل شبكه و تاپسيس از لحاظ كيفيت زندگي رتبه‌بندي شدند. با توجه به متفاوت بودن امتياز رتبه‌بندي‌، براي رسيدن به يك اجماع كلي در مورد كيفيت زندگي مجموعه‌هاي مسكوني، از مدل تلفيقي كپ‌لند استفاده گرديده است. طبق تكنيك كپ لند، از نظر كيفيت زندگي، مجتمع مسكوني آسمان با امتياز 6- در رتبه اول و مجتمع اسكان در رتبه آخر قرار گرفتند. نتايج تحقيق نشان مي‌دهد كه مقياس مجموعه‌هاي مسكوني تأثيري در ميزان كيفيت زندگي ساكنين ندارند. مكان قرارگيري، دسترسي، وجود محوطه بين ساختمان‌ها، نوع قرارگيري بلوك‌ها و متراژ واحدهاي مسكوني بيش‌ترين تأثير را در كيفيت زندگي دارند. نوآوري پژوهش حاضر در بسط نظريه مجموعه‌هاي مسكوني اختصاصي به‌عنوان شكل جديد مسكن مي‌باشد.