بررسي ويژگي‌هاي روغن كاملينا پالايش شده و تأثير فرآيند بي‌بو سازي بر اسيدهاي چرب و ميزان توكوفرول

در اين مطالعه ويژگي‌هاي تركيبي به همراه دو پارامتر(اسيديته وپراكسيد) روغن كاملينا حاصل از چهار منطقه‌ي ايلام، كرمانشاه، همدان و فارس بعد از انجام عمليات پالايش به‌ روش شيميايي بررسي شد. هم‌چنين تغييرات ماهيتي(اسيدچرب و توكوفرول) قبل و بعد از مرحله‌ي آخر پالايش يعني بي‌بوسازي مورد ارزيابي قرار گرفت. بدين منظور ابتدا روغن‌ خامي كه از دانه‌هاي مربوط به مناطق فوق(رقم سهيل) بدست ‌‌آمده بود، به روش شيميايي مطابق مدل صنعتي پالايش شدند و سپس مورد آزمون قرار گرفتند. نتايج آزمون براي اسيديته‌ روغن‌‌ها‌ي پالايش شده با كمينه تا بيشينه 0.08-0.11% درصد و براي پراكسيد 1.7-1.92meq/kg ميلي‌اكي‌والان‌گرم اكسيژن بر كيلوگرم روغن بود، كه درحدود مورد قبول استاندارد ملي ايران، قرار داشتند. درآناليز اسيدچرب، مهم‌ترين اسيدچرب از نظر مقدار، اسيدچرب امگا-3 لينولنيك اسيد با كمينه و بيشينه32.59-35.5% درصد و پس از آن اسيدچرب امگا -6 لينولئيك اسيد با16/49-18/30% درصد بود. ميزان ايز‌ومر ترانس اسيدهاي چرب در هيچ‌ يك از نمونه‌ها بيش از 0.06% درصد شناسايي نشد. در تركيب اسيدهاي چرب قبل و بعد ا‌ز بي‌بوسازي به‌غير از نمونه فارس اختلاف معناداري (0.05 P) وجود نداشت. مقدار توكوفرول كل در نمونه‌هاي پالايش‌شده 626.68- 727.5mg/kg ميلي‌گرم بر كيلوگرم بدست آمد. توكوفرول غالب اندازه‌گيري شده، گاماتوكوفرول بود. افت قابل‌ ملاحظه‌اي در مقدار توكوفرول، در پايان پروسه پالايش نسبت به قبل از بي‌بو كردن در همه‌ نمونه‌ها ديده‌ شد(0.05 P). با توجه به نتايج بدست آمده در فرايند پالايش، روغن كاملينا از نظر فاكتورهاي كيفي مانند اسيديته و پراكسيد و نيز تركيب اسيدچرب در محدوده استانداردهاي ملي ايران براي روغن‌هاي خوراكي قرار گرفت و فرايند بي‌بوسازي، هر چند موجب كاهش معني‌دار توكوفرول گرديد ولي ميزان باقيمانده همچنان قابل توجه بود.