بررسي تأثير تدريس معادلات ديفرانسيل بر اساس رويكرد مدل سازي در عملكرد حل مسئله دانشجويان فني و مهندسي

هدف: مدل‌‌ سازي رياضي كه فرآيند دو سويه ترجمه بين مسائل دنياي واقعي و رياضيات است، مي‌‌تواند براي ايجاد انگيزه، رشد توانمندي‌هاي شناختي و ارتقاء توانايي انتقال دانش رياضي به حوزه‌هاي ديگر همچون علوم مهندسي به كار رود. اين پژوهش با هدف بررسي تأثير تدريس معادلات ديفرانسيل بر اساس رويكرد مدل‌سازي در عملكرد حل مسئله دانشجويان فني و مهندسي در مقايسه با تدريس سنتي انجام پذيرفت.روش: در اين پژوهش از روش شبه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه كنترل استفاده شد. دانشجويان دانشكده فني و مهندسي واحد تهران مركزي دانشگاه آزاد اسلامي جامعه آماري اين پژوهش را تشكيل دادند. نمونه آماري در دسترس و شامل دو گروه هر يك با 33 دانشجوي مهندسي بود. معادلات ديفرانسيل مرتبه اول تفكيك‌پذير، خطي و همگن در گروه آزمايش با رويكرد مدل‌سازي و در گروه كنترل به روش سنتي تدريس شد. تلفيقي از نتايج آزمون تعيين سطح رياضي عمومي و پيش‌آزمون مدل‌سازي به‌عنوان متغير مداخله‌گر در آزمون تحليل كوواريانس به كار گرفته شد.يافته‌ها: داده‌هاي مستخرج از آزمون‌ها با نرم‌افزار SPSS  نسخه 26 تحليل شد. نتايج اين پژوهش نشان مي‌دهد كه تدريس معادلات ديفرانسيل بر اساس رويكرد مدل‌سازي علاوه بر افزايش توانمندي به‌كارگيري دانش رياضي در حوزه‌هاي مهندسي، به‌صورت معناداري مي‌تواند عملكرد حل مسئله دانشجويان را بهبود بخشد.