رابطه ويژگي ‌هاي دانشجويان با نظر آنان نسبت به سامانه درسي الكترونيكي: مورد دوره كارشناسي علوم ارتباطات

سامانه‌هاي درسي الكترونيكي در مدت نزديك به دو سال تحصيلي (1400-1398)، مصادف با همه‌گيري كويد-19، در دانشگاه‌ها در سراسر جهان جايگزين كلاس‌هاي درس حضوري گرديد. بدين ‌جهت، مدرسان مجبور شدند به تدريس در محيط‌ هاي مجازي روي‌آورند. اين جايگزيني مشكلات چندي در فرايند ياددهي- يادگيري به وجود آورد و كيفيت يادگيري را متأثر نمود. ازاين‌رو، اين سؤال‌ها را مي‌توان مطرح كه «نظر دانشجويان نسبت به سيستم‌ها و سامانه‌هاي يادگيري الكترونيكي چيست؟» و «آيا نظر دانشجويان با ويژگي‌هاي فردي آنان رابطه دارد؟» براي پاسخ دادن به اين سؤال‌ها، يك طرح پژوهشي تدوين شد و در جامعه دانشجويان دريكي از سامانه‌هاي درسي در رشته علوم ارتباطات در يك دانشگاه پژوهشي به اجرا درآمد. حجم جامعه موردمطالعه 43 نفر بود كه به‌عنوان نمونه آماري موردنظر قرار گرفت. سپس با استفاده از روش تحقيق توصيفي- تحليلي داده‌هاي موردنياز گردآوري، تنظيم و تحليل گرديد. يافته‌ها و نتايج پژوهش نشان مي‌دهد كه اكثريت دانشجويان مورد مطالعه (72٪) نسبت به سامانه درسي الكترونيكي نظرشان مثبت نبوده است و از آن رضايت نداشته‌اند. علاوه بر آن، ميان نظر دانشجويان و ويژگي‌هاي فردي آنان (جنسيت و علاقه به رشته تحصيلي) رابطه‌اي وجود ندارد. آزمون آماري  در سطح معني‌داري  عدم رابطه يادشده را مورد تأييد قرار داد. در پايان مقاله پيشنهادهاي اجرائي و نيز پيشنهاد براي پژوهش‌هاي ديگر عرضه‌ شده است.