ارتقاء خلاقيت دانش ‌آموزان پايه نهم در درس كار و فنّاوري با تريز: مطالعه‌اي با روش اقدام پژوهي

اين پژوهش با هدف استفاده از ظرفيت شگرف‌ روش‌ اقدام پژوهي در ارتقاي خلاقيت دانش‌آموزان پايه نهم دوره اول متوسطه، انجام شد؛ بدين‌منظور در قالب 3 اقدام مستقل و مرتبط، ميزان تأثير مداخلات طراحي‌شده و تغييرپذيري خلاقيت دانش‌آموزان مورد بررسي قرار گرفت. براي گردآوري داده‌ها از پرسشنامه خلاقيت تورنس، استفاده شد. به‌منظور تحليل داده‌هاي گردآوري شده در بررسي وضعيت اوليه دانش‌آموزان و سه اقدام بكارگرفته شده، از آزمون تي همبسته استفاده شد. در اين مطالعه، چهار روش اعتباريابي در اقدام پژوهي مانند خود اعتباريابي، اعتباريابي توسط همكاران، اعتباريابي آكادميك و اعتباريابي مردمي استفاده شد. نتايج نشان مي‌دهد كه چون سطح معناداري محاسبه شده متغيرهاي خلاقيت كل و خرده مقياس‌هاي سياليت، انعطاف‌پذيري، ابتكار و بسط از آلفاي 0.05 كوچك‌تر است در نتيجه با احتمال 95 درصد اطمينان، ميزان خلاقيت كل و خرده مقياس‌هاي سياليت، انعطاف‌پذيري، ابتكار و بسط افراد آموزش ديده و آموزش نديده تفاوت معناداري دارد. همچنين تحليل يادداشت‌هاي هفتگي و مشاهدات انجام‌شده‌، نشان داد كه در مؤلفه‌هاي مورد بررسي، خلاقيت دانش‌آموزان ارتقاء يافته است. به‌طوركلي نتايج نشان داد مي‌توان از روش اقدام پژوهي، براي تغيير و بهبود در محيط‌هاي آموزشي و به‌ويژه ارتقاي عملكرد عاملان انساني، استفاده كرد.