اقتصاد سنجي آموزش عالي رويكردي نوين براي ارزيابي تناسب تدريس و تحقيق اعضاي هيأت علمي

رابطۀ بين تدريس و تحقيق اعضاي هيأت علمي عمدتاً به صورت هنجاري و تك‌بعدي مطالعه شده است. هدف اصلي اين مقاله، ضمن بازنمايي اين مسائل كليدي، معرفي روش پُر قابليتي مبتني بر مرز امكانات توليد مي‌باشد كه به‌طور همزمان امكان شناسايي و تحليل سه وضعيت مكمل، جانشيني و/يا خنثي بودن رابطه تدريس و تحقيق را داشته و زمينه فني لازم براي ارزيابي درجۀ متناسب بودن فعاليت‎هاي دانشگاهي را فراهم مي‏نمايد. نمونه آماري تحقيق شامل 716 عضو هيأت علمي مي‎باشد كه به‎ صورت خوشه‎اي از اعضاي يك دانشگاه جامع انتخاب و داده‌هاي عملكرد آموزشي و پژوهشي آنان براي سال تحصيلي 96-1395 گردآوري شده است. يافته‌هاي تجربي نشان دادند كه رابطه بين آموزش و پژوهش اعضاي هيأت علمي چند بُعدي و بسته به شرايط نهادي-سازماني، متفاوت مي‎باشد، به‌طوري‌كه  وضعيت عملكرد 402 نفر در منطقه جانشيني و 314 نفر در منطقه مكملي قرار داشته است. بر اين اساس، تركيب عملكرد آموزشي و پژوهشي 314 نفر نامتناسب شناسايي شده، لذا در بازتخصيص منابع و تلاش‌ها براي حصول به تركيب مناسب، 27 نفر بايد فعاليت‌هاي آموزشي و 287 نفر فعاليت‌هاي پژوهشي خود را افزايش دهند. از اين رو، روش اقتصادسنجي آموزش عالي، ابزار علمي-فني پُر قابليتي براي واكاوي و ارزيابي ارتباط مورد اشاره و درجۀ متناسب بودن فعاليت‌ها با رويكرد اثباتي و نظريه ‌محور مي‎باشد.