الگوي مشاركت والدين در فرايند آموزش مجازي مدراس ابتدايي: مطالعه كيفي در دوران همه ‌گيري كوويد-19

در دوران همه‌گيري كوويد- 19 و غيرحضوري شدن آموزش، مشكلات زيادي براي والدين و دست اندركاران آموزش به خصوص در مدارس ابتدايي به دليل بي‌سابقه بودن شرايط پيش‌آمده و نبود تجربه قبلي و الگوي مدون ايجاد شد. هدف از اين مطالعه كيفي كاوش تجارب والدين، معلمان، مديران مدراس در اين دوران به منظور ارائه الگويي تجربي از فرايند مشاركت والدين در آموزش مجازي دانش‌آموزان مدارس ابتدايي است. داده‌هاي پژوهش از طريق مصاحبه‌هاي نيمه ساختار يافته با والدين، معلمان و مديران مدارس ابتدايي شهر تهران در سال تحصيلي 1399 و 1400 گردآوري شد. داده‌هاي به دست آمده در دو مرحله كدگذاري دور اول و كدگذاري دور دوم يا كدگذاري الگو بر اساس روش‌هاي كدگذاري اكتشافي مايلز و همكاران (2020) ، تحليل شد. يافته‌هاي پژوهش نشان داد عوامل سه گانه بهبود تجربيات آموزشي دانش آموزان، حمايت عاطفي و تعامل و ارتباط با محيط و مدرسه، والدين را به سوي «مشاركت در آموزش مجازي دانش آموزان» سوق مي‌دهد. اين مشاركت در دو بعد مراقبت آموزشي و نظارت و كنترل فرزندان نمود پيدا مي‌كند. مشاركت والدين و اجتماع مدرسه در شرايط يكساني رخ نمي‌دهد و متأثر از عوامل نهادي و زيرساختي، استفاده از توانايي هاي والدين در اجراي برنامۀ درسي و حمايت آن‌ها از يادگيري فرزندان است. شركت‌كنندگان گزارش دادند كاربرد روش هاي تعاوني و كمك رساني و روش هاي مبتني بر فعاليت هاي اجتماعي منجر به درك مشاركت والدين به عنوان ضرورتي اجتماعي و مدني شد و در بهبود فرايندهاي تدريس و يادگيري دانش‌آموزان اثر داشت. نتايج حاصل از اين پژوهش مي تواند به عنوان چارچوبي براي مدارس و مؤسسات آموزشي در جهت استفاده از ظرفيت والدين خصوصاً در آموزش مجازي به عنوان راهبردي مكمل مورد استفاده قرار گيرد.