اثر بازيابي انرژي ترمزي وسايل نقليه روي كاهش ذرات PM10 و اندازه گيري آن به كمك نرم افزارهاي ناوبري

آلاينده PM101 يكي از منابع آلودگي هوا است كه تهديد كننده سلامت افراد مي باشد. سايش لنت هاي ترمز در حركت وسايل نقليه يكي از منابع مهم اين آلاينده در شهرها مي باشد. سيستم ترمز احياء كننده انرژي ترمزي با حذف لنت ترمز و بازيافت انرژي مي تواند به كاهش اين آلاينده كمك كند. در اين تحقيق ابتدا امكان گردآوري داده هاي مورد نياز براي تعيين ميزان ترمزگيري در سفرهاي شهري با استفاده از برنامه كاربردي speed view GPS در مقايسه با سنسور ترمز مورد بررسي قرار گرفت و سپس با استفاده از اطلاعات جمع آوري شده و تحليل به كمك نرم افزار متلب مشخص شد اين روش امكان پذير است و بطور متوسط 50.44 ترمز در هر سفر و 6.33 بار ترمز در هر كيلومتر در سرعت هاي متفاوت انجام مي شود. اين مقدار ترمزگيري در صورت استفاده از سيستم ترمز احياء كننده انرژي2 براي وسايل نقليه سواري برابر 10^5 ×1.61 ژول انرژي در هر كيلومتر سفر مي باشد. با استفاده از اطلاعات شهر مشهد نتايج نشان مي دهد تنها در سال 1399 مقدار 38.47 تن ذرات PM10  ناشي از ترمزگيري وسايل نقليه سواري در هوا منتشر شده است. در صورت استفاده از سيستم ترمز احياء كننده انرژي علاوه بر حذف PM10 منتشر شده از بخش ترمز، 3.23 تن PM10 نيز از بازيافت انرژي و كاهش انتشار آلودگي منتشر شده از بخش اگزوز خودرو، پتانسيل كاهش دارد. نتايج حاصله از اين در بررسي هاي اقتصادي طرح هاي حمل و نقل مي تواند مورد استفاده قرار گيرند.