اثربخشي آموزش خودگويي مثبت بر توجه انتخابي و كارآمدي پردازش دانش‌آموزان

هدف: پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي آموزش خودگويي مثبت بر توجه انتخابي وكارآمدي پردازش در ميان دانش‌آموزان دختر انجام شده است.روش: روش پژوهش نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون- پس آزمون، همراه با گروه گواه بود. جامعه ي آماري شامل كليه ي دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم شهر ياسوج در سال تحصيلي 1400-1401 بود كه تعداد 40 نفر به روش نمونه گيري خوشه اي چند مرحله اي انتخاب شدند. گروه آزمايش به مدت 8 جلسه 90 دقيقه اي، تحت آموزش مداخله‌ي خودگويي مثبت قرار گرفتند و گروه كنترل هيچ آموزشي دريافت نكردند. جهت سنجش ميزان توجه انتخابي و كارآمدي پردازش آن‌ها، از آزمون استروپ و آزمون شاخص پردازش اطلاعات استفاده و سنجش پيش‌آزمون يك هفته قبل و پس‌آزمون يك هفته پس از دوره ي آموزش انجام شد.يافته‌ها: تحليل داده‌ها با استفاده از روش تحليل مانكوا نشان‌داد كه نمرات پس‌آزمون توجه انتخابي و كارآمدي پردازش در دو گروه تفاوت معنادار دارد؛ بدين صورت كه توجه انتخابي و كارآمدي پردازش گروه آزمايش بعد از آموزش خودگويي افزايش يافته و آموزش خودگويي مثبت بر بهبود ميزان توجه انتخابي و كارآمدي پردازش گروه آزمايش موثر بود. نتيجه‌گيري: بنابراين پيشنهاد مي شود براي افزايش مثبت انديشي و خودگويي مثبت، در مدارس آموزش هايي صورت پذيرد.