مدل علي سرزندگي تحصيلي براساس تفكرانتقادي با نقش ميانجي خودكارآمدي تحصيلي در دانش‌آموزان تيزهوش

هدف: هدف از انجام اين پژوهش مدل‌يابي سرزندگي تحصيلي براساس تفكرانتقادي با ميانجي خودكارآمدي تحصيلي در دانش آموزان تيزهوش مدارس استعدادهاي درخشان بود. روش: روش پژوهش حاضر توصيفي از نوع همبستگي با تكيه بر معادلات ساختاري بود. جامعه آماري پژوهش شامل دانش‌آموزان تيزهوش دوره متوسطه اول (پايه هفتم و هشتم) مشغول به تحصيل در مدارس استعدادهاي درخشان شهر اصفهان در نيمه دوم سال تحصيلي 1402- 1401 بود. نمونه به روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند و در نهايت 340 نفراز دانش‌آموزان به عنوان نمونه به پرسشنامه‌هاي سرزندگي تحصيلي حسين-چاري و دهقاني‌زاده (1391)، پرسشنامه تفكرانتقادي Ricketts (2003) و پرسشنامه خودكارآمدي تحصيلي Morgan-Jinks‌(1999)‌ پاسخ دادند. يافته‌ها: دادهها با استفاده از تحليل معادلات ساختاري انجام شد. براساس نتايج اين پژوهش، مدل پيشنهادي از برازش مطلوبي برخوردار بود. نتايج نشان داد كه تفكر انتقادي هم به صورت مستقيم و هم به صورت غير مستقيم از طريق خودكارآمدي تحصيلي بر سرزندگي تحصيلي اثر معناداري و مثبت دارد. نتيجه‌گيري: بنابراين مي‌توان بيان كرد، به منظور افزايش سرزندگي تحصيلي در دانش‌آموزان تيزهوش ضمن توجه به افزايش مهارت تفكرانتقادي برافزايش خودكارآمدي تحصيلي نيز در اين گروه تمركز شود.