ارزيابي و مقايسه كارايي روش‌هاي مبتني بر دسترسي چندگانه غيرمتعامد (NOMA) در مخابرات بي‌سيم صوتي و نوري زيرآب

با گسترش استفاده از شبكه‌هاي بي‌سيم زيرآب در راستاي مطرح شدن ايده اينترنت اشيا زيرآبي (IoUT)، مخابرات زيرآب توجه زيادي را به خود جلب نموده است. يكي از مسائل مهم در شبكه‌هاي نسل جديد تعداد زياد كاربران است كه انتظار مي-رود بتوانند بصورت همزمان از منابع شبكه استفاده نمايند. بدين ترتيب، بكارگيري روش‌هاي دسترسي چندگانه مناسب جهت استفاده مشترك منابع از نيازمندي‌هاي جدي اين دسته از شبكه‌ها تلقي مي‌شود. تاكنون از روش‌هاي دسترسي متعامد (OMA) استفاده مي‌شد، اما بدليل محدوديت منابع شبكه، استفاده از اين روش‌ها نه تنها پاسخگوي نياز حجم زياد كاربران نيست بلكه باعث اتلاف منابع نيز مي‌شود. لذا، روش دسترسي چندگانه غيرمتعامد (NOMA) به عنوان راه‌كار جديد براي اين مشكل مطرح شد، به طوري كه كاربران مي‌توانند بصورت همزمان از منابع مشترك استفاده نمايند. از طرفي، با توجه به اينكه ارتباطات زيرآب غالباً از طريق امواج صوتي و نوري صورت مي‌گيرد، اين مقاله به تحليل و ارزيابي روش‌هاي دسترسي چندگانه غيرمتعامد در مخابرات بي‌سيم صوتي و نوري زيرآب مي‌پردازد. به اين منظور ابتدا مزايا، چالش‌ها و محدوديت‌هاي كانال‌هاي صوتي و نوري زيرآب بررسي مي‌شود. سپس، بعد از معرفي اجمالي NOMA، به تحليل تحقيقات زيرآبي كه در اين زمينه انجام شده پرداخته مي‌شود و مقايسه‌اي بين آن‌ها صورت مي‌گيرد.