قواعد حاكم بر دريانوردي در درياي آزاد با نگاهي به عملكرد نيروي دريايي ارتش جمهوري اسلامي ايران از اقيانوس هند تا ماموريت ناوگروه 360

حقوق درياها همواره امكان حل و فصل رويكردهاي متناقض به موضوعات مبتلابه در دريا را فراهم نموده و اطمينان حقوقي در آزادي خطوط كشتيراني در درياي آزاد را تضمين مي‌كند. اگرچه برخي دولت‌ها رويكردي متنقاضي در اين امر داشته باشند اما در نهايت مي‌بايستي به قواعد حقوقي چه از نوع قراردادي و چه عرفي احترام بگذارند. نيروي دريايي راهبردي ارتش جمهوري اسلامي ايران در راستاي تامين منافع ملي، بين‌امللي و تامين امنيت دريايي (مبارزه با دزدان دريايي و تروريسم دريايي)، حمايت از خطوط كشتيراني تجاري كشور و ... و نيز براساس راهبرد تعيين شده در ساختار حاكميتي جمهوري اسلمي ايران و به استناد اسناد بالادستي و در چهارچوب حقوق بين‌الملل درياها، در عرصه آب‌هاي بين‌المللي حضور يافته است. اما در اين بين برخي از كشورها از قبيل؛ آمريكا، استراليا، فرانسه و ... تلاش داشته‌اند در راستاي جلوگيري از حضور نيروي دريايي ارتش در آب‌هاي بين‌المللي، به‌ويژه ماموريت ناوگروه 360 با تفسير دوگانه از قواعد حقوق بين‌الملل درياها و اعمال سياست‌هاي تحريمي از اين حضور ممانعت به‌عمل آورند. ازاين‌رو هدف از اين تحقيق بررسي قواعد حاكم بر آزادي دريانوردي در درياي آزاد، و ‌بررسي عملكرد نيروي دريايي ارتش جمهوري اسلامي ايران از اقيانوس هند تا اجراي ماموريت ناوگروه 360 مي‌باشد، كه اين مختصر تلاش مي‌دارد به اين سوال كه آيا عملكرد نيروي دريايي ارتش جمهوري اسلامي ايران از اقيانوس هند تا ماموريت ناوگروه 360 در چهارچوب حقوق بين‌الملل درياها بوده است؟ پاسخ دهد. روش تحقيق نوشتار حاضر روش توصيفي تحليلي، و روش جمع‌آوري اطلاعات روش كتابخانه‌اي-استنادي مي‌باشد. براساس يافته‌هاي تحقيق، عليرغم تلاش‌هاي نافرجام و نقض قواعد حقوق بين‌الملل از سوي آمريكا و ديگر كشورهاي هم‌پيمان آن، عملكرد جمهوري اسلامي ايران با رعايت و احترام به قواعد حقوق بين‌الملل درياها بوده و ماموريت‌هاي مذكور را با اقتدار در عرصه بين‌المللي به‌اجرا در آورده است.