تغييرات شكل‌هاي نيكل تحت تأثير زمان و مصرف ورمي‌كمپوست و زئوليت در دو خاك آهكي با بافت متفاوت

با توجه به اهميت نيكل و اثرات افزودني‌هاي معمول به خاك در توزيع شكل‌هاي نيكل، اين پژوهش براي ارزيابي اثر بافت خاك، زئوليت و ورمي‌كمپوست بر تغييرات شكل‌هاي نيكل در طي زمان انجام شد. آزمايش به صورت فاكتوريل شامل دو سطح ورمي‌كمپوست (صفر و 2% وزني)، سه سطح زئوليت (صفر، 4% وزني زئوليت فيروزكوه و 4% وزني زئوليت سمنان) و دو بافت خاك (رسي و لوم‌شني) در قالب طرح كاملاً تصادفي در سه تكرار انجام شد. تيمارها با سطوح 50 و 100 ميلي‌گرم نيكل در كيلوگرم خاك آلوده شدند. در زمان‌هاي 20 و 60 روز شكل‌هاي نيكل عصاره‌گيري و اندازه‌گيري شدند. در خاك‌هاي اوليه نيكل كربناتي در خاك لوم شني بيشتر از خاك رسي بود درحالي كه شكل‌هاي نيكل همراه با اكسيدهاي منگنز- آهن، همراه با ماده آلي و باقيمانده در خاك رسي بيشتر بود. در خاك لوم‌شني مقدار بيشتري از نيكل در شكل‌هاي تبادلي و كربناتي بازيابي شد درحالي كه بازيابي نيكل در شكل‌هاي همراه با اكسيدهاي منگنز- آهن، آلي و باقيمانده در خاك رسي بيشتر بود. مصرف زئوليت سبب كاهش معني‌دار نيكل تبادلي و كربناتي در خاك رسي در روز 60 و سطح 100 نيكل شد. نيكل تبادلي در اثر مصرف ورمي‌كمپوست در روز 20 در هر دو سطح نيكل كاهش يافت. مصرف ورمي‌كمپوست سبب كاهش نيكل همراه با اكسيدهاي آهن و منگنز در هر دو خاك و زمان مورد مطالعه شد و شكل آلي نيكل در هر دو خاك و سطوح نيكل با كاربرد ورمي‌كمپوست افزايش يافت. گذشت زمان به‌صورت كلي سبب كاهش نيكل تبادلي شد ولي اثر زمان بر شكل كربناتي نيكل بستگي به بافت خاك داشت. گذشت زمان اثري بر نيكل همراه با اكسيدهاي منگنز- آهن و نيكل باقيمانده نداشت، ولي نيكل همراه با ماده آلي را در خاك رسي افزايش داد.