ارزيابي شدت بيابان ‌زايي شمال ‌غرب يزد با تأكيد بر معيارهاي خاك، پوشش گياهي و فرسايش بادي

بيابان ‌زايي، از جدي ‌ترين معضلات زيست ‌محيطي در مناطق خشك به شمار مي‌آيد. ارزيابي كمي فرايند بيابان‌زايي براي پيشگيري و كنترل بيابان‌زايي ضروري است. در اين پژوهش، به‌منظور ارزيابي وضعيت كمي و كيفي بيابان‌زايي شمال‌غرب يزد از مدل IMDPA استفاده شد. در اين مدل سه معيار خاك، پوشش گياهي و فرسايش بادي در نظر گرفته شد. براي هر معيار چندين شاخص با وزن 0 (كم) تا 4 (خيلي شديد) تعريف شد. از ميانگين هندسي هر يك از سه معيار براي تهيه نقشه مناطق حساس به بيابان‌زايي در ArcGIS استفاده شد. بر اساس نتايج به‌دست آمده، بيش از 92 درصد منطقه پژوهشي در كلاس شديد بيابان‌زايي قرار دارد و تنها واحدكاري تپه‌هاي ماسه‌اي در كلاس خيلي شديد قرار دارد. در نهايت كل منطقه پژوهشي با امتياز نهايي 3/04، در كلاس شديد شدت بيابان‌زايي قرار گرفت. همچنين معيار خاك با بالاترين امتياز وزني 3/26، بيشترين تأثير را در بيابان‌زايي منطقه شمال‌غرب يزد ايفا كرده است؛ بنابراين با گسترش پديده بيابان‌زايي و تأثيرگذاري زياد معيار خاك، اجراي عمليات اصلاحي و احيايي در منطقه ضروري است. نتايج پژوهش نه‌تنها شدت بيابان‌زايي بلكه پتانسيل و حساسيت منطقه را نسبت به پديده بيابان‌زايي نشان مي‌دهد و مي‌تواند به‌عنوان خروج از كاركرد طبيعي سيستم اطلاق شود.