برآورد رطوبت خاك با استفاده از سنجش‌ازدور و ارزيابي آن با داده‌‌هاي مزرعه‌اي (مطالعه موردي دشت هرمزآباد)

رطوبت خاك يكي از عوامل مهم و تعيين‌كننده براي رشد گياه، ميزان تبخير و تعرق و همچنين مديريت آبي در مزرعه است. به همين منظور سنجش آن از اهميت ويژه‌اي برخوردار است. سطح زمين داراي تنوع زيادي در رطوبت خاك بوده و سنجش و اندازه‌گيري آن به شيوه‌هاي مختلف انجام مي‌گيرد. به‌دليل مشكلاتي كه روش‌هاي تماسي اندازه‌گيري رطوبت خاك دارد، امروزه سنجش‌ازدور به دليل اينكه كه امكان تحليل و پايش رطوبت خاك را در مقياس‌هاي بزرگ و جهاني فراهم مي‌كند، مورد توجه واقع شده ‌است. در اين پژوهش از داده‌هاي ماهواره‌اي و رطوبت‌هاي اندازه‌گيري‌شده در مزارع انتخابي واقع در دشت هرمزآباد استفاده و اين داده‌ها تحليل و مقايسه شده‌اند. داده‌هاي ماهواره سنتينل-2 با سامانه گوگل ارث انجين تحليل شده‌اند. نتايج اين پژوهش نشان داد كه اگر چه استفاده از شاخص‌هاي سه‌گانه به‌منظور كاربرد در مدل OPTRAM براي برآورد رطوبت دقت زيادي ندارند، ولي بااين‌وجود استفاده از شاخص گياهي EVI نتايج بهتري نسبت به دو شاخص ديگر ارائه كرده‌است.