تصوير مطلوب كسب و كار در تمدن نوين اسلامي

اسلام نه تنها با توليد ثروت مخالف نيست، بلكه چشم انداز تمدن نوين اسلامي عاري از هرگونه فقر و احساس نياز مادي است. اما برخلاف دستاورد ليبرال دموكراسي كه روزي پايان تاريخ تصور مي‌شد، عدالت محور اصلي اقتصاد در تمدن نوين اسلامي است. در گام دوم انقلاب اسلامي، نياز به شناسايي ابعاد و مشخصات و هم‌چنين طراحي الگوي مطلوب در تمام اركان تمدن اسلامي داريم. در خصوص اقتصاد اسلامي پژوهش‌هاي متعددي انجام شده است و هم‌چنين پژوهش‌هايي با موضوع اقتصاد در تمدن اسلامي وجود دارد. ولي با توجه به ماهيت مردمي اقتصاد اسلامي و الگوي اقتصاد مقاومتي، در خصوص مهم‌ترين بخش اين اقتصاد مردمي يعني «كسب و كار» پژوهشي يافت نشد. تلاش شده است به روش تحقيق توصيفي توليد محتوا به شناسايي ابعاد و مشخصات و هم‌چنين طراحي الگوي مطلوب كسب و كار (در بخش خصوصي) در تمدن اسلامي پرداخته شود. جهاد اقتصادي، تيم‌سازي، ساختار رسمي، بهره‌وري و كيفيت، ضابطه‌مندي، درايت و بهره‌مندي از فرصت‌ها و عدالت به عنوان مؤلفه‌هاي كسب و كار مواهب الهي و تسهيل فضاي كسب و كار به عنوان مؤلفه‌هاي محيط كسب و كار شناسايي و تبيين شده‌اند.