كاربرد آينده پژوهي در جامعه شناسي توسعه

بهره گيري از قابليت هاي جامعه شناسي توسعه و آينده پژوهي، توأم با هم به ارزيابي نتايج اقدامات سياسي، اجتماعي و غيره در عمل كمك مي كند. اين تحقيق با هدف نشان دادن توانمندي ها و ظرفيت هاي مشترك جامعه شناسي توسعه و نيز آينده پژوهي به عنوان علم وابزار، به گونه اي پرداخته كه مي توان ميان اين دو همسويي هايي يافت. براي بررسي اين همسويي از الگوي ترابط علوم استفاده شده است. بنابر يافته هاي اين پژوهش، پيشينه جامعه شناسي توسعه در مسير خود، داراي رشد و تكامل بوده ولي به شكل منطقي با آينده پژوهي پيوند نخورده است. امّا در ارتباط آن با آينده پژوهي، از ديدگاه هاي؛ سنتي به پيش بيني، بصورت اكتشافي يا براساس تصوير پردازي و آينده سازي و همچنين براساس رويكرد تجويزي يا پس نگري، با توصيف عوامل پديده هاي اجتماعي در ارتباط با روندهاي گذشته، رفتارهاي آينده را پيش بيني پذيرتر مي كند. تحقيق حاضر تلاش كرده است با نگاهي به پيشينه جامعه شناسي توسعه، پيش از بحث هاي آينده پژوهي، كاربرد آينده پژوهي اكتشافي، آينده پژوهي تصوير پردازي و آينده پژوهي تجويزي را در جامعه شناسي توسعه، براي رسيدن به وضعيت مطلوب مورد بررسي قرار دهد.