سناريوهاي آينده‌ي وضعيت جمعيتي و اقتصادي ايران از دريچه‌ي فرصت پنجره‌ي جمعيت‌نگاري

پويندگي، بالندگي و جواني جمعيّت يك كشور به عنوان يك فرصت و امتياز، همواره مورد توجه سياست‌گذاران و پژوهشگران بوده است و پيداست كه «توانمندسازي جمعيّت در سن كار»، از اهمّ سياست‌هاي عاقلانه‌اي است كه مي‌تواند افق رشد و پيشرفت را در پيش روي يك كشور را بگشايد. پرداختن به سياست‌هاي افزايش نرخ باروري و افزايش جمعيت در جهت حفظ سيماي جوان كشور، نزديك يك دهه است كه در كشور ايران، رايج و عمومي شده است و اهميت اين سياست، قابل كتمان و انكار نيست. اما چيزي كه نبايد در اين دوره از آن غفلت كرد، فرصت پنجره‌ي جمعيت‌نگاري است. نيروي جوان و در سن كار، اگر اتلاف شود و كشور نتواند رشد اقتصادي را رقم بزند و از سوي ديگر، همراه بشود با كاهش نرخ باروري، افق فاجعه‌باري پيش روي كشور قرار خواهد گرفت. در اين پژوهش، با استفاده از روش آينده‌پژوهانه‌ي طراحي سناريو، چهار سناريوي مختلف نسبت دو عدم قطعيت اغتنام فرصت پنجره‌ي جمعيت‌نگاري براي رشد اقتصادي و پويايي نرخ باروري و رشد جمعيت، شناسايي و معرفي شده (چهار سناريوي «زاينده‌آباد»، «نازاآباد»، «زاينده‌ويران» و «نازاويران») و پيشنهادهايي براي وقوع سناريوي مطلوب، ارائه شده است.