كاركردهاي نوروپسيكولوژيك بيماران بهبوديافته از كوويد 19 ، مقايسه با جمعيت سالم

مقدمه:مطالعات متعدد نشان مي‌دهد ابتلا به ويروس كرونا كه باعث سندرم زجر تنفسي حاد و بيماري كوويد 19 مي‌شود، مي تواند منجر به تغييراتي در سيستم عصبي مركزي (CNS) شود و  برخي از افراد مبتلا به اين بيماري ممكن است تا مدت ها پس از بهبودي، علائم اختلالات نوروپسيكولوژيك را نشان دهند. هدف: پژوهش حاضر با هدف مقايسه كاركردهاي نوروپسيكولوژيك بيماران بهبود يافته از بيماري و جمعيت سالم انجام شد. روش شناسي: اين پژوهش در قالب طرح علي‌مقايسه‌اي انجام شد. نمونه پژوهش متشكل از 65 بيمار بهبود يافته از كوويد 19 بود كه به روش هدفمند از ميان افرادي كه در پاييز و زمستان 1400 در مراكز درماني شهر مشهد مورد پذيرش و درمان قرارگرفته بودند انتخاب و با 65 فرد سالم مقايسه شدند. براي جمع‌آوري داده‌ها از آزمون‌هاي رايانه‌اي N Back ، استروپ رنگي ، طبقه‌بندي كارت‌هاي ويسكانسين  و تكليف برو/ نرو استفاده شد. داده ها به وسيله آزمون كالموگروف اسميرنف و من ويتني مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. نتايج: نتايج نشان داد كاركردهاي نوروسايكولوژيك شامل حافظه فعال، بازداري‌شناختي ، بازداري رفتاري (به جز شاخص خطاي حذف در تكليف برو/نرو) و انعطاف‌پذيري شناختي ميان بيماران بهبوديافته از كرونا و افراد غيرمبتلا از تفاوت معناداري برخوردار است. نتيجه گيري: اين يافته‌ها نشان مي‌دهند كه بدكاركردي‌هاي نوروپسيكولوژيك در ميان بهبوديافته گان از بيماري كرونا بيشتر از افراد غيرمبتلا است و اين نقايص ممكن است تأثيرات منفي طولاني‌مدت بر عملكرد مبتلايان بهبوديافته داشته باشد، لذا مي‌توانند به عنوان اهداف مهمي در درمان و توانبخشي اين بيماران مورد توجه قرار گيرند.