اثربخشي آموزش نوروفيدبك بر توجه مداوم، حافظه كاري و ادراك ديداري - حركتي در دانش‌آموزان مبتلا به اختلال يادگيري خاص

مقدمه: هدف از انجام پژوهش حاضر تعيين اثربخشي نوروفيدبك بر توجه مداوم، حافظه كاري و ادراك ديداري - حركتي در دانش‌آموزان مبتلا به اختلال يادگيري خاص بود. روش پژوهش: پژوهش حاضر از نوع آزمايشي با طرح پيش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه دانش‌آموزان مقطع ابتدايي شهر تبريز بود كه در اين ميان تعداد 30 نفر با تشخيص اختلالات يادگيري در مراكز اختلالات يادگيري شهر تبريز به روش نمونهگيري هدفمند انتخاب شدند و با روش تصادفي ساده در گروههاي آزمايش و كنترل (15 نفر در هر گروه) جايگزين شدند. دو گروه‌ آزمونهاي عملكرد مداوم، ان - بك و آزمون ديداري - حركتي بندر گشتالت را به عنوان پيش‌آزمون پسآزمون تكميل كردند. نوروفيدبك طي 20 جلسه 30 الي 45 دقيقهاي (3 بار در طول هفته به مدت هفت هفته) در گروه آزمايش اعمال شد و گروه كنترل مداخلهاي دريافت نكردند. داده‌ها با استفاده از تحليل كواريانس چندمتغيره در نرم‌افزار SPSS.20 تحليل شدند. يافتهها: بين ميانگين نمرات پيشآزمون و پسآزمون گروه آزمايش و كنترل در متغيرهاي توجه مداوم (0.001=p) و ادراك ديداري - حركتي (0.001=p) تفاوت معنيداري وجود دارد؛ بدين معنا كه آموزش نوروفيدبك بر بهبود توجه مداوم، حافظه كاري و ادراك ديداري - حركتي موثر بود. نتيجه گيري: استفاده از نوروفيدبك در بهبود توجه مداوم و ادراك ديداري - حركتي در دانش‌آموزان ابتدايي مبتلا به اختلال يادگيري خاص توصيه ميشود.