تعيين ميزان حدت و تغييرات هيستوپاتولوژي بسنوتيا بسنويتي در تخم‌مرغ جنين‌دار

بسنوتيازيس يك بيماري مزمن تا شديد و به‌طور معمول غير كشنده در گاو است كه توسط تك‌ياخته بسنوتيا بسنويتي ايجاد و سبب تظاهرات جلدي و سيستميك شديد مي‌شود. ايزوله Bb-Ger1 از مؤسسه تحقيقات واكسن و سرم‌سازي رازي تهيه شد و ابتدا در محيط كشت با رده سلولي (MARC 145) تكثير و سپس با استفاده از لام نئوبار شمارش شد، هفت گروه ده‌تايي از تخم‌مرغ‌هاي جنين‌دار استاندارد نژاد Ross 308 از مؤسسه تحقيقات علوم دامي ايران تهيه و در روز نهم هچينگ تخم‌مرغ‌ها به گروه‌هاي اول تا ششم به‌ترتيب رقت‌هاي (ده، صد، هزار، ده هزار، صد هزار، يك ميليون) از تاكي‌زوئيت‌هاي انگل به ميزان 200 ميكروليتر و گروه هفتم به‌عنوان گروه شاهد فقط با PBS استريل تلقيح شدند. تخم‌مرغ‌ها روزانه بررسي و نمونه‌هاي بافتي از مغز، قلب، كبد، و پوست در فرمالين 10 درصد نگهداري و جهت بررسي هيستوپاتولوژي مورد ارزيابي قرار گرفت. مرگ و مير جنين‌ها در گروه‌هاي دريافت كننده انگل تفاوت معني‌داري با گروه كنترل داشت (P 0.05) و تلفات جنين‌ها و شدت ضايعات بافتي در گروه‌هاي مختلف وابسته به دوز انگل نبوده و تفاوت معني‌داري با هم نداشتند (P 0.05). ضايعات هيستوپاتولوژي در بافت‌هاي مختلف شامل پرخوني، خونريزي، سلول‌هاي آماسي و نكروز مشاهده شد. مطالعه حاضر نشان داد كه تخم‌مرغ جنين‌دار نمي‌تواند محيط مناسبي براي رشد و تكثير انگل بسنوتيا بسنويتي باشد.