ارزيابي ميزان شيوع، مقاومت آنتي‌بيوتيكي و فراواني ژن‌هاي fljb و rfljb سالمونلا تيفي‌موريوم در لبنيات صنعتي و سنتي

سالمونلا از پاتوژن‌هاي گرم‌منفي است كه حضور آن در مواد غذايي سبب كاهش كيفيت توليد و رخداد گاستروانتريت در انسان مي‌شود. شيوع سالمونلا در فراورده‌هاي لبني و مقاومت آنتي‌بيوتيكي اين باكتري از بحران‌هاي كنوني مي‌باشد. هدف از مطالعه حاضر بررسي شيوع سالمونلا تيفي‌موريوم در لبنيات سنتي و صنعتي عرضه شده در شهرستان شهركرد و مقاومت آنتي‌بيوتيكي جدايه‌ها است. در اين مطالعه تعداد 140 نمونه از لبنيات سنتي و صنعتي مختلف جداسازي و در شرايط سترون به آزمايشگاه بهداشت مواد غذايي انتقال و نمونه‌ها جهت جداسازي باكتري توسط روش‌هاي استاندارد، مورد ارزيابي قرار گرفتند و مقاومت جدايه‌ها به روش Disk diffution انجام گرفت. نتايج نشان داد كه از مجموع 60 نمونه لبنيات صنعتي 2 نمونه (3.33 درصد) و از 80 نمونه لبنيات سنتي 38 نمونه (47.5 درصد) به سالمونلا آلوده بودند كه بيشترين آلودگي مربوط به كشك صنعتي (6.42 درصد) و سپس كره و پنير سنتي (5.71 درصد) بود، همچنين بيشترين ميزان مقاومت مربوط به سولفامتاكسازول (71 درصد) و كمترين مقاومت مربوط به آموكسي‌كلاو (50 درصد) بود. نتايج اين مطالعه نشان داد كه رديابي باكتري به روش PCR نسبت به ساير روش‌هاي سنتي ارجحيت داشته و با توجه به رخداد بالاي مقاومت آنتي‌بيوتيكي جهت درمان گاستروانتريت ناشي از سالمونلا، استفاده از آنتي‌بيوتيك جهت درمان بايد به حداقل برسد.