اثرات ضد ليشمانيائي بنه كوهي گونه كردي بر ليشمانيا ماژور به روش درون‌تني

ليشمانيا يك تك‌ياخته زئونوز است كه باعث ايجاد مشكلاتي در بهداشت عمومي مي‌شود. استفاده از تركيبات پنج ظرفيتي آنتيموان به‌عنوان داروهاي شيميايي در درمان ليشمانيوز جلدي با محدوديت‌ها و عوارض مختلفي همراه است. امروزه عصاره‌هاي گياهي و مشتقات آن منابع اميدواركننده‌اي در طب گياهي هستند. هدف از اين مطالعه بررسي اثربخشي عصاره‌ي شيره درخت بنه (Pistacia atlantica) در استان كردستان بر روي پروماستيگوت‌هاي سويه استاندارد ليشمانيا ماژور در شرايط آزمايشگاهي و درون سلول‌هاي جانوري بود. در اين مطالعه غلظت‌هاي 5، 25 و 50 درصد عصاره شيره بنه به زخم‌هاي حاصل ازپروماستيگوت‌هاي تلقيح شده ماژور اضافه شد. اثربخشي درمان با غلظت‌هاي مختلف عصاره بنه كه برروي زخم‌هاي القايي به قاعده دم موش‌هاي Balb/c با پروماستيگوت‌هاي ليشمانيا ماژور كشت شده بود از نظر پيشرفت يا بهبود بيماري و بار انگلي كنترل شدند. طبق نتايج غلظت 50 درصد عصاره بنه بيشترين اثر را در كاهش قطر زخم ليشمانيايي نشان داد. نتايج‌‌ همچنين نشان داد كه بين تعداد اماستيگوت‌هاي ليشمانيا ماژور در غلظت‌هاي مختلف عصاره و زمان مواجهه تفاوت معني‌داري وجود دارد (0.05 ≥P). نتايج نشان مي‌دهد ميانگين قطر زخم اندازه‌گيري شده با توجه به زمان‌هاي مختلف (هفته اول تا ششم) متفاوت بوده و تفاوت معني‌داري از نظر ميزان قطر زخم و زمان تأثير بنه وجود دارد. همچنين با توجه به نتيجه‌بخشي تأثير عصاره شيره بنه كردي شناسايي ماده مؤثره پيشنهاد مي‌شود.