تعامل پليس و اموزش و پرورش براي پيشگيري اجتماعي

زمينه و هدف: بررسي و شناسايي شيوه هاي تعامل پليس با آموزش و پرورش به منظور تدوين راهبرد پيشگيري از بزهكاري و بزه ديدگي دانش آموزان ضروري به نظر مي رسد. بر همين اساس هدف پژوهش حاضر شناخت چگونگي تعامل پليس با آموزش و پرورش در پيشگيري اجتماعي از جرم مي باشد.روش: پژوهش حاضر به لحاظ هدف جزء پژوهش هاي كاربردي و به لحاظ روش جزء پژوهش هاي كيفي از نوع تحليل تماتيك مي باشد. جامعه مورد مصاحبه تحقيق شامل خبرگان مرتبط با موضوع پيشگيري در معاونت اجتماعي فاتب، پليس پيشگيري (سركلانتري هاي يازده گانه) و همچنين مسئولين مرتبط با موضوع در آموزش و پرورش بوده اند. نمونه گيري به شيوه هدفمند و با مصاحبه نيمه ساختار يافته بود.مصاحبه با مشاركت‌كنندگان با 25 نفر به اشباع رسيد . گردآوري داده‌ها از مصاحبه نيمه ساختار يافته استفاده شد. روش تجزيه و تحليل داده ها براساس تكنيك هاي روش تحليل مضمون با استفاده از نرم افزار MAXQDA است. نتايج: نتايج نشان داد كه تعامل پليس با آموزش و پرورش در پيشگيري اجتماعي از جرم شامل چهار نوع كلي تعامل فرهنگي(سطح فردي، سطح بين سازماني و سطح كلان)، تعاملات اطلاعاتي(اطلاع بخشي، همكاري محور و نظارت محور)، تعاملات آموزشي(برنامه محور، معلم محور، دانش آموز محور و سطح كلان) و تعاملات نهادي و قانوني(روابط سازماني، نهادي و قانوني) شناخته شدند. نتايج آموزش و پرورش نقش مهمي در پيشگيري از جرائم دارد ولي براي اين كار نياز به تعامل با سازمانهاي ديگر از جمله پليس دارد تا پس از دريافت اطلاعات لازم از اين نهاد و تجزيه و تحليل اطلاعات دريافتي راه حلهاي مناسب را ارائه دهد تعاملات ،فرهنگي آموزشي و اطلاعاتي اين دو نهاد در كاهش احتمال وقوع جرم تأثير بسزايي دارد.