پيش‌بيني سلامت عمومي بر اساس سبك زندگي اسلامي، بخشودگي بين فردي، با ميانجيگري ذهن آگاهي در زنان شاغل

زمينه و هدف: زنان به‌عنوان نيمي از نيروي انساني موجود در جوامع بشري محسوب مي‌گردند كه خود مهم‌ترين منابع توسعه‌اند و بررسي سلامت روان در آنان از اهميت ويژه‌اي برخوردار است. اين پژوهش با هدف تعيين برازش مدل ساختاري پيش‌بيني سلامت عمومي بر اساس سبك زندگي اسلامي، بخشودگي بين فردي با ميانجيگري ذهن آگاهي در زنان شاغل راه‌آهن انجام گرفت.روش: ماهيت هدف پژوهش كاربردي و روش پژوهش، توصيفي همبستگي و مبتني بر معادلات ساختاري است و جامعه آماري آن را كليه زنان شاغل در راه‌آهن كل كشور در سال 1401 بود؛ و نمونه آماري 200 نفر با روش تصادفي ساده انتخاب شدند. ابزار جمع‌آوري اطلاعات؛ پرسش‌نامه‌هاي سلامت عمومي گلدبرگ (1989)، ذهن آگاهي براون و ريان (2003)، بخشودگي ميان فردي احتشام زاده (1388) و سبك زندگي اسلامي كاوياني (1388) بودند. داده‌هاي به‌دست‌آمده با استفاده از مدل يابي معادلات ساختاري و با استفاده از نرم‌افزارهاي spss 26 و Amos 18 تحليل شد.يافته‌ها: نتايج پژوهش نشان داد سبك زندگي اسلامي، بخشودگي ميان فردي و ذهن آگاهي بر سلامت عمومي در زنان شاغل راه‌آهن اثر مستقيم دارد؛ و همچنين اثر غيرمستقيم سبك زندگي اسلامي و بخشودگي ميان فردي با ميانجي‌گري ذهن آگاهي بر زنان شاغل راه‌آهن تأييد شد.نتيجه‌گيري: با توجه نتايج مطالعه حاضر، طراحي مداخلات روان‌شناختي مؤثر براي پيشگيري از اختلالات رواني و افزايش سلامت عمومي زنان شاغل با محتواي سبك زندگي اسلامي و آموزش ذهن آگاهي و بخشودگي توسط روان شناسان، مشاوران و با همكاري مراكز مشاوره توصيه مي‌گردد.