پيش‏ بيني گرايش به سوءمصرف مواد در نوجوانان دختر براساس انسجام رواني و شفقت‏ورزي به خود

زمينه و هدف: اين پژوهش با هدف ارزيابي تأثير انسجام رواني و شفقت‌ورزي به خود بر گرايش به سوءمصرف مواد در نوجوانان دختر شهر تهران انجام شد.روش: پژوهش توصيفي مقطعي و از نوع مطالعات همبستگي بود. تمامي نوجوانان دختر مشغول به تحصيل در مقطع متوسطه دوم در مدارس دولتي شهر تهران در سال تحصيلي 1402 جمعيت آماري پژوهش را تشكيل دادند، كه از بين آن‏ها با روش نمونه‏گيري تصادفي خوشه‏اي چندمرحله‏اي انتخاب شد. براي گردآوري داده‏ها علاوه بر چك‏ليست اطلاعات دموگرافيك فرم محقق ساخته از پرسشنامه استعداد اعتياد ويراست نوجوانان (زينالي، 1393)، پرسشنامه تجديدنظر شده احساس انجسام رواني (فلنسبرگ و همكاران، 2006) و پرسشنامه شفقت‏ورزي به خود (نف، 2003) استفاده شد. يافته‌ها: تحليل اطلاعات با روش‏هاي آمار توصيفي و ماتريس همبستگي و رگرسيون خطي چندگانه با SPSS v26 انجام شد. نتايج پژوهش نشان داد كه بين نمره كل انسجام رواني (0.65 =r و 0.012 P) و ابعاد آن با گرايش نوجوانان دختر به سومصرف مواد همبستگي معكوس و معناداري وجود دارد. بين نمره كل شفقت‏ورزي به خود (0.47 =r و 0.018 P) و ابعاد آن شامل مهرباني با خود، ذهن آگاهي و اشتراكات انساني با گرايش به سوءمصرف مواد، همبستگي معكوس و معنادار و بين ابعاد خودانتقادي، انزوا و همانندسازي با گرايش به سوءمصرف مواد همبستگي مثبت و معناداري وجود داشت (0.05 P ).نتيجه‌گيري: يافته‌ها بر اهميت تقويت انسجام رواني و شفقت‌ورزي به خود در كاهش گرايش به سوءمصرف مواد در نوجوانان دختر تأكيد دارند كه اين امر نشان‌دهنده ارزش اين دو عامل در برنامه‌هاي پيشگيري و آموزشي است.