ارتباط نوع ‌دوستي با جنسيت براساس مباني حكمت صدرايي

از جمله ويژگي‌هاي اخلاقي انسان، نوع‌ دوستي است. اينكه آيا ميان اين خصيصه انساني و جنسيت مي توان رابطه برقرار كرد يا خير، موضوعي است كه در اين مقاله مورد بررسي قرار گرفته ‌است. در اين رابطه پس از بيان ضرورت جنسيت‌پذيري نفس با توجه به مباني حكمت متعاليه از جمله وحدت نفس و بدن در تمام مراحل متناظرِ وجودي و نيز بيان وحدت و عينيت نفس و قوا در ديدگاه ملاصدرا، به تفاوت قوا ميان دو جنس مؤنث و مذكر اشاره ‌شده و با توسعه در معناي عقل از منظر حكمت صدرايي خصوصاً نگاه متفاوت ملاصدرا در مورد قوه واهمه، تفاوت معناي عقل در زن و مرد حاصل گشته است. براساس اين يافته تحليلي مي‌توان  عقل زنانه را عقلي عاطفه‌گرا ناميد كه همدلي و همدردي مؤلفه‌هاي اصلي آن است و از آنجا كه ميان نوع‌دوستي و عاطفه ارتباط مستقيم برقرار است، ارتباط ميان نوع‌دوستي و جنسيت آشكار مي‌گردد. ضرورت و اهميت بحث حاضر در اين است كه با تبيين فضايل اخلاقي متفاوت زنانه و مردانه بر اساس مبادي مورد پذيرش ملاصدرا، مانع ارزش‌گذاري تبعيض‌آميز و ناعادلانه (قوي يا ضعيف ناميدن هر يك از‌) دو جنس شده كه امروزه يكي از دغدغه‌هاي فلسفه‌هاي زنانه‌نگر است. نوشته حاضر تلاشي است بنيادي كه با روش كتابخانه اي و با تحليل مباني حكمت ‌صدرايي  سعي در تبيين نتيجه مذكور دارد.