بررسي گارنت آمفيبوليت و گارنت ميكاشيست هاي مجموعه فارياب با رويكردي بر داده‌هاي صحرايي، پتروگرافي و شيمي كاني‌هاي سازنده

گارنت آمفيبوليت و گارنت ميكاشيست‌هاي مجموعه فارياب، واقع در جنوب شرق پهنه سنندج-سيرجان، بلافاصله در زير پريدوتيت‌ها و گاهي در فاصله چند متري از پريدوتيت‌هاي اين منطقه با مرزهاي گسله رخنمون دارند. برخي گارنت آمفيبوليت‌ها عمدتاً شامل پويكيلوبلاست-هاي گارنت و كاني‌هاي آمفيبول، پلاژيوكلاز، كوارتز، كاني‌هاي فرعي اپيدوت، بيوتيت، كلريت و همچنين كاني‌هاي اكسيدي مگنتيت، ايلمنيت، تيتانيت و كاني آپاتيت مي‌باشند. گارنت ميكاشيست‌ها شامل كاني‌هاي اصلي گارنت، آمفيبول، مسكويت، اپيدوت، پلاژيوكلاز، كوارتز، و كاني‌هاي فرعي بيوتيت، كلريت، رتيل، آپاتيت، تيتانيت و ايلمنيت هستند. با در نظر گرفتن شيمي پويكيلوبلاست‌هاي گارنت و شيمي آمفيبول‌‌ها، دماهاي 505 تا 708 درجه سانتي‌گراد و ميانگين فشارهاي 6.7 تا 8.6 كيلوبار (رخساره‌ آمفيبوليت متوسط تا فوقاني) براي گارنت آمفيبوليت‌ها و دماهاي 450 تا 650 درجه سانتي‌گراد و ميانگين فشارهاي 6.7 تا 7.2 كيلوبار (رخساره‌ آمفيبوليت تحتاني) براي گارنت ميكاشيست‌ها، مشخص شده است. بر اين اساس، گارنت آمفيبوليت‌ها بالاترين درجه دگرگوني را نشان مي‌دهند در حاليكه گارنت ميكاشيست‌ها درجه دگرگوني كمتري را به نمايش مي گذارند. چنين وضعيت قرارگيري بيانگر نوعي شيب زمين‌گرمايي وارانه مي ‌باشد. از نگاه ژئوشيميايي گارنت آمفيبوليت‌ها را مي‌توان در دو گروه جاي داد. گروه I كه به همراه گارنت ميكاشيست‌ها داراي ويژگي‌هاي ژئوشيميايي سنگ‌هاي رسوبي هستند، در حاليكه گارنت آمفيبوليت‌هاي گروه II ويژگي‌هاي معمول بازالت‌ها را نشان مي‌دهند. مجموعه دگرگوني فارياب در كنار بقاياي افيوليتي منطقه ممكن است بيانگر تحول اين مجموعه افيوليتي در يك موقعيت افزايشي-فرورانشي نئوتتيس در زمان كرتاسه بالايي باشد.