استخراج نقشه آنومالي هسته اي منطقه ايران مركزي و اكتشاف مواد پرتوزاي طبيعي با پهپاد پايشگر خودكار: مطالعه ميداني

مراحل مقدماتي اكتشاف ذخاير عناصر پرتوزا به دو صورت هوادبرد و پايش زميني صورت مي‏ پذيرد. در ابتدا پايش ‏هاي هوابرد با كمك هواپيما و بالگرد صورت مي‏ گيرد، اما اطلاعات به ‏دست آمده داراي قدرت تفكيك مكاني پايين مي‏ باشد. بنابراين در مرحله بعد يك فرد با حضور در نقاط مشكوك به آنومالي، نقاط دقيق را با يك سيستم پايشگر دستي ثبت و در انتها نقشه پرتوي استخراج مي‏ شود. به ‏دليل وجود موانع طبيعي، در برخي از موارد پايش زميني متوقف شده يا هزينه و زمان زيادي را نياز دارد. پهپاهاي پايشگر به‏عنوان يك راه حل مياني در حوزه اكتشاف عناصر پرتوزا مي‏توانند عمليات اكتشاف را تسهيل و تكميل نمايند. از طرفي استفاده از پهپاد باعث كاهش حضور فرد در مناطق پرتوزا مي ‏شود. در اين مطالعه، از پهپاد براي مقاصد اكتشاف معادن پرتوزا (اورانيوم) ايران مركزي استفاده شده است. پهپاد پايشگر مشتمل بر ربات پهپاد، آشكارساز سوسوزن، لامپ تكثيركننده نوري، سيستم موقعيت‏ياب، كامپيوتر مركزي و سامانه دريافت و ارسال برخط اطلاعات است. نتايج نشان دادند ارتفاع پروازي تأثير به ‏مراتب بيشتري در مقايسه با سرعت پروازي در كيفيت برداشت اطلاعات دارد و از اين روي ارتفاع ‏هاي كمتري پروازي بيشتر توصيه مي‏شوند. از نتايج اينگونه برداشت مي ‏شود كه پهپاد پايشگر توسعه داده ‏شده از قابليت مناسبي براي كاربردهاي اكتشافي مناطق پرتوزاي طبيعي برخوردار است.