بررسي تغذيه در چشمه كارستي با استفاده از مطالعات هيدروژئولوژي و ايزوتوپي (مطالعه موردي: تاقديس سنگويل)

پارامترهاي فيزيكوشيميايي و ايزوتوپي چشمه‌ها يكي از پارامترهاي مهم در مطالعات هيدروژئولوژي مي‌باشد، زيرا بيانگر ويژگي‌هاي اوليه بارش و سرگذشتي است كه آب طي حركت خود در كارست طي مي‌كند. براي بررسي سيستم جريان در كارست سازند جهرم-آسماري در محدوده تاقديس سنگويل در استان چهارمحال و بختياري اطلاعات دبي، هيدروشيمي و ايزوتوپ‌هاي محيطي چشمه‌ها، گمانه‌ها، بارش و رودخانه مورد بررسي قرار گرفت و مشخص گرديد نوع جريان كارست محدوده عمدتاً تابع درزو و شكستگي و نوع جريان در محدوده، حد‌واسط و افشان مي‌باشد. از آنجايي كه استفاده از مطالعات ايزوتوپي در تكميل مطالعات هيدروژئولوژي و تشخيص نوع جريان، در كنار ساير پارامترها مفيد مي‌باشد، بر اساس مطالعات صورت گرفته در اين پژوهش خط آب جوي در محدوده تاقديس سنگويل به صورت رابطه δD= 6.13δ18O+14.8 با همبستگي 96 درصد حاصل گرديد. ميانگين مقدار اكسيژن 18 در آب‌هاي جوي و منابع آبي به ترتيب برابر با 4/56- و 7/06- پرميل و ميانگين مقدار دوتريوم در آب‌هاي جوي و منابع آبي به ترتيب برابر با 13/82- و 32/06- پرميل است. در پژوهش حاضر، بررسي ايزوتوپ‌هاي محيطي نشان داد آبخوان تاقديس داراي مقادير منفي نسبت به خط بارش محلي مي‌باشد و بارش‌هايي با حجم بالا و تغذيه برف تركيب ايزوتوپي آبخوان تاقديس را مشخص مي‌سازد. به اين ترتيب بارش‌هايي با حجم كم و مقدار ايزوتوپ بالا، كمتر در آبخوان نفوذ مي‌كنند.