بررسي اثر ذرات معلق بر دماي سطح زمين و پوشش گياهي در استان خوزستان در بازه زماني طولاني مدت (1379-1399)

ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺑﺎآﻟﻮدﮔﯽ هواوآئروسل‌ها ﻧﯿﺰﯾﮑﯽ ازﻣﺸﮑﻼت ﻋﻤﺪه زيست‌محيطي ﺑﺮاي ﺳﺎﮐﻨﺎن ﺟﻬﺎن و اﻟﺒﺘﻪ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺧﺎورﻣﯿﺎﻧﻪ درسال‌هاي اﺧﯿﺮﺑﻮده اﺳﺖ. تحقيق حاضرباهدف بررسي اثرذرات معلق بردماي سطح زمين و پوشش گياهي دراستان خوزستان براي بازه زماني بين سالهاي 1379تا 1399انجام شد.دراين راستابراي رسيدن به هدف تحقيق ازسه محصول عمق اپتيكي ائروسل AOD،محصول شاخص پوشش گياهي NDVIو محصول دماي سطح زمين LST استفاده و اقدام به بررسي رابطه ميان اين پارامترها شد. نتايج بدست آمده براي بازه زماني تحقيق روندكلي تقريبا مشابهي را براي هر چهار دوره نشان مي‌دهد. نتايج بيانگر اين مطلب است كه دركلاس خيلي كم پايين بودن مقادير AOD با بالا بودن مقادير پوشش گياهي همراه است.براي كلاس كم مقدار مساحت شاخص AOD افزايش يافته ولي همچنان پوشش گياهي داراي درصد مساحت بيشتري مي‌باشد.در كلاس متوسط با افزايش مساحت شاخص AOD مقدار مساحت شاخص پوشش گياهي بشدت كاهش يافته و مقدار مساحت كلاس دمايي متوسط مقداري افزايش را نشان مي‌دهد. براي كلاس زياد مقدار مساحت شاخص دماي سطح بيشتر از شاخص‌هاي AOD و پوشش گياهي مي‌باشد. در نهايت در كلاس خيلي زياد مقادير مساحت شاخص‌هاي AOD و پوشش گياهي بسيار كم و مقدار مساحت شاخص دماي سطح بيشترين مقدار مي‌باشد. در استان خوزستان طوفان‌هان‌هاي گرد و غبار همبستگي بالايي با پارامترهاي اقليمي دارد، به طوريكه خشكي آب و هوا و كاهش رطوبت موجود در خاك با فراواني وقوع و افزايش غلظت هواويزها رابطه مستقيم دارد. بنابراين مي‌توان اينگونه استنباط كرد كه افزايش گردوغبار در اثر كمبود پوشش گياهي رخ مي‌دهد. همچنين افزايش دماي سطح در بالارفتن مقادير گردوغبار موثر است.