ارزيابي نسبي زمين‌ساخت پويا با استفاده از مولفه هاي كمّي ريخت‌سنجي و زمين شناسي ساختاري در حوضه جنوب قم

منطقه مورد بررسي در جنوب شهر قم و در پهنه‌هاي ساختاري ايران مركزي و اروميه – دختر واقع شده است. در اين مطالعه بررسي‌هاي كمي ريخت‌سنجي و مولفه‌هاي كيفي زمين شناسي ساختاري در ارزيابي زمين‌ساخت پوياي منطقه، مورد بررسي قرار گرفته‌ است. شاخص‌هاي كمي مورد استفاده در اين پژوهش شامل: انتگرال فراز سنجي، عدم تقارن حوضه، تقارن توپوگرافي معكوس، شيب-طول رود، پيج و خم پيشاني‌كوهستان، نيمرخ طولي رود، شيب حوضه و شكل حوضه مي باشند و براي مولفه هاي كيفي، تحليل هندسي سامانه گسل بيدهند مورد استفاده قرار گرفته است. در اين تحقيق حوضه آبريز منطقه به 4 زيرحوضه تفسيم شدند كه اساس تفكيك زيرحوضه‌ها بر مبناي نقشه‌هاي توپوگرافي 1:50.000 تصاوير ماهواره‌ايي لندست 30 و 15 متر، IRS(5.5m)، SRTM(90m)و نقشه‌هاي زمين شناسي قم و كهك در مقياس 1:100.000 مي‌باشد. موقعيت زيرحوضه‌ها نسبت به رود اصلي تعيين و عواملي چون شيب و توپوگرافي در آنها ترسيم گرديد و بر اساس محاسبه شاخص‌ها و نتيجه‌گيري بدست آمده از آن‌ها سطح فعاليت نسبي زمين‌ساخت (Iat) منطقه مورد مطالعه به سه رده فعاليت نسبي زمين‌ساختي بالا، متوسط و پايين تقسيم‌بندي گرديد. با ارزيابي كيفي ليتولوژي و ساختارهاي زمين‌شناسي متاثر از عملكرد گسل امتدادلغز بيدهند در هر حوضه مشخص گرديد، ميان نتايج حاصل از بررسي‌هاي هندسي عناصر ساختاري به عنوان مولفه هاي كيفي و اندازه گيري هاي ريخت‌سنجي به عنوان مولفه هاي كمي، ارتباط معناداري وجود دارد كه به واسطه اين همسويي سطح فعاليت نسبي زمين‌ساختي منطقه در زيرحوضه‌هاي كرمجگان، فردو و كهك بصورت خيلي پويا و در زيرحوضه‌ صرم نيز بصورت پويا ارزيابي گرديد.