بررسي رابطه ي فضايي-زماني پوشش جلگه اي شهرستان دزفول بر مبناي تغييرات دما، كاربري اراضي و پوشش گياهي با استفاده از سنجش از دور

شهرنشيني و افزايش مواد غير قابل نفوذ باعث ايجاد تغييرات قابل توجهي در خواص حرارتي منطقه مي شود، كه منجر به ايجاد جزاير حرارتي شهري مي شود، از سويي ديگر، تغييركاربري ناشي از فعاليت هاي انساني منجر به اثرات نامطلوب بر محيط زيست منطقه مي شود. مناطق جلگه اي نمونه ي بارز اين پديده ها هستند. هدف اين مطالعه، تجزيه و تحليل تغييرات مكاني و زماني كاربري زمين/پوشش زمين و اثرات آن بر دماي سطح زمين در منطقه ي جلگه ايي شهرستان دزفول مي باشد. تصاوير Landsat در سال هاي 2000-2020 براي تجزيه و تحليل تغييرات LU/LC و باندهاي حرارتي آن براي بررسي LST با استفاده از تكنيك‌هاي سنجش از دور استفاده شد. تغييرات قابل توجهي در كاربري زمين در اين جلگه ي حاصلخيز در طول دوره ي مورد مطالعه مشاهده شد. بيشترين درصد تغيير كاربري مربوط به تغيير باير به كشاورزي و باغي، و سپس تغيير كاربري آبي به كشاورزي و باغي بوده است. مناطق آبي در طول دوره پايش 151189 به نصف 66712 هكتار كاهش يافته و مناطق شهري از مساحت 97462 به مساحت 174713تقريبا دو برابر افزايش داشته است. دماي سطح زمين در طول دوره ي پايش روندي افزايشي داشته است، متوسط دمايي در تمام كلاس هاي كاربري اراضي روندي افزايشي داشته است، اما اين افزايش دما در كاربري باير و شهري نسبت به كاربري كشاورزي و باغي بيشتر است. شاخص پوشش گياهي در طول دوره ي مورد پايش افزايش داشته، اما اين افزايش به مقداري نبود كه بتواند از روند افزايش دما جلوگيري كند.