اهميت اكو گروه‌هاي اسپورومورفي و پالينوفاسيس در شناخت محيط‌ هاي رسوبي و اقليم ديرينه نهشته ‌هاي ژوراسيك مياني البرز مركزي و شرقي

اسپورها و پولن ‌ها (ميوسپورها) در گروه‌هايي به نام اكوگروه‌هاي اسپورومورفي (Sporomorph EcoGroups) طبقه‌بندي شده‌اند. تغيير در تجمعات اسپورومورف‌ها منعكس كننده تغيير در تركيب جوامع گياهان والد آنها مي‌باشد و تغيير در تركيب جوامع ماكروفسيل‌هاي گياهي نيز از تغييرات اقليم ديرينه و محيط رسوبي ديرينه حكايت مي‌كند. از آنجايي كه ميوسپورها با حفظ‌شدگي نسبتا خوب در توالي‌هاي سازند دليچاي در برش‌هاي چينه‌شناسي كنز (البرز مركزي) و طالو (البرز شرقي) وجود دارند، از اين روش جهت تفسير اقليم و محيط ديرينه استفاده شده است. تجزيه و تحليل كمي اكوگروه‌هاي اسپورومورفي معرف وجود اكوگروه اسپورومورفي سازگار با مناطق مرتفع، سازگار با مناطق پست، سازگار با مناطق رودخانه‌اي، سازگار با مناطق پيشگام، سازگار با مناطق ساحلي و سازگار با مناطق جزر و مدي در برش‌هاي چينه‌شناسي مورد مطالعه مي‌باشد. فاكتورهاي Upland/Lowland و Lowland/Coastal+Tidally influenced و تغييرات عناصر پالينوفاسيس در برش‌هاي چينه‌شناسي كنز و طالو مؤيد پايين بودن سطح آب دريا در ابتداي تشكيل اين سازند مي‌باشد كه به تدريج به طرف انتهاي هر دو برش چينه‌شناسي سطح آب دريا در حال بالا آمدن بوده و حوضه شاهد افزايش جزئي در عمق مي‌باشد. در انتهاي برش، عمق حوضه افزايش بيشتري نسبت به مرحله قبل داشته و تا رسوبگذاري آهك‌هاي ضخيم لايه حاوي چرت سازند لار (ژوراسيك پسين) ادامه مي‌يابد. الگوي فراواني نسبي عناصر warmer/cooler و wetter/drier در توالي‌هاي مورد مطالعه، معرف آب و هواي گرم تا نيمه‌گرم و مرطوب در زمان نهشته‌شدن سازند دليچاي در برش‌هاي چينه‌شناسي كنز و طالو مي‌باشد. فراواني اسپورهاي منتسب به سرخس‌ها در هر دو برش اين نتيجه‌گيري را تاييد مي‌كند.