مدل ساختاري عملكرد خانواده و رفتارهاي جامعه‌گرا با نقش ميانجي پختگي روان‌شناختي

پژوهش حاضر با هدف بررسي رابطه ي ميان عملكرد خانواده و رفتارهاي جامعه‌گرا با نقش ميانجي پختگي روان شناختي صورت گرفت. اين پژوهش توصيفي، از نوع همبستگي بود. جامعه‌ي آماري آن را بزرگسالان 18 سال به بالا تشكيل دادند كه از آن ميان 436 نفر (349 خانم و 87 آقا) به‌عنوان نمونه، با شيوه ي نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند. داده هاي اين پژوهش با استفاده از پرسشنامه ي گرايش هاي اجتماعي مطلوب تجديدنظر شده توسط كارلو و همكاران (PTM R)، مقياس سنجش كاركرد خانواده اپستاين و همكاران (FAD) و مقياس پختگي روان شناختي محمدخاني و همكاران جمع آوري شدند. نتايج آزمون همبستگي پيرسون نشان داد ميان عملكرد خانواده با رفتارهاي جامعه‌گراي واجد انگيزه ي دروني، ميان بُعد حل مشكل در عملكرد خانواده با رفتارهاي جامعه‌گراي واجد انگيزه ي بيروني، ميان عملكرد خانواده و پختگي روان شناختي، ميان حوزه ي اجتماعي پختگي روان شناختي با رفتارهاي جامعه‌گرا در شرايط هيجاني و اضطراري، همبستگي مثبت و معنادار وجود داشت. افزون بر آن، بين پختگي روان شناختي با رفتارهاي جامعه‌گراي واجد انگيزه ي بيروني رابطه ي منفي و معنادار مشاهده شد. نتايج بررسي مدل معادلات ساختاري نيز از نقش ميانجي معنادار پختگي روان شناختي براي رابطه ي ميان عملكرد خانواده و رفتارهاي جامعه‌گرا با انگيزه ي دروني حكايت داشت. درمجموع مي توان گفت عملكرد مطلوب خانواده مي تواند با تحت تأثير قرار دادن پختگي روان شناختي اعضاي خود و رشد آن، افراد را به سمت اتخاذ رفتارهاي جامعه‌گرا با انگيزه ي دروني و سطوح بالاتر استدلال اخلاقي سوق دهد.