اثربخشي ايماگوتراپي (تصويرسازي ارتباطي) در افزايش اعتماد بين ‌فردي و انعطاف‌پذيري شناختي زوج ‌هاي جوان

ازدواج روي سلامت شناختي، هيجاني و رفتاري زوج ‌هاي جوان تأثير مي‌گذارد. اعتماد بين فردي و انعطاف‌پذيري شناختي همسران در كاركرد خانواده تاثير دارند. پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي ايماگوتراپي بر اعتماد بين‌فردي و انعطاف‌پذيري شناختي در زوج‌هاي جوان انجام شد. روش پژوهش نيمه‌‌آزمايشي بود. جامعه آماري زوج هاي جوان مراجعه كننده به مركز مشاوره و  روان شناسي سلام در شهر اصفهان در سال 1400 بودند. به روش نمونه گيري هدفمند، 16 زوج واجد شرايط وارد مطالعه شدند. 8 زوج در گروه آزمايش و 8 زوج درگروه كنترل جايگزين شدند. ابزارهاي پژوهش پرسش‌نامه هاي اعتماد در روابط بين فردي  Rempel Holmes (1986) و انعطاف پذيري شناختي(2010)  Dennis and Vander Wal بودند كه در سه مرحله روي هر دو گروه و برنامه ايماگوتراپي  Muro et al (2016)در 10جلسه زوج درماني 60 دقيقه‌اي براي گروه آزمايش اجرا و داده‌ها با استفاده از تحليل اندازه‌‌گيري مكرر تحليل شدند. نتايج نشان داد كه ايماگوتراپي مي‌تواند اعتماد بين‌فردي و انعطاف‌پذيري شناختي در زوج‌هاي جوان را افزايش دهد و اين تاثير در مرحله پيگيري پايدار ماند (001/0P ). بنابراين مي توان نتيجه گرفت كه ايماگوتراپي (تصويرسازي ارتباطي) در افزايش اعتماد بين‌فردي و انعطاف‌پذيري شناختي زوج‌هاي جوان تاثير دارد. با توجه به كارآمدي اين برنامه، پيشنهاد مي‌شود براي بهبود اعتماد بين‌فردي و انعطاف‌پذيري شناختي زوج‌ها از اين برنامه استفاده شود.