اثربخشي بسته آموزشي رويكرد خود تحليلي يكپارچه‌ نگر ويژه زوجين بر هم‌ وابستگي زوجين داراي تعارض زناشويي

هم‌ وابستگي، يك الگوي ارتباطي است كه با كنترل ديگران و اضطراب شديد در مورد صميميت مشخص مي‌شود. با توجه به پيامدهاي منفي و ايجاد تعارض زناشويي به علت هم‌وابستگي زوجين، اقداماتي جهت كاهش آن ضروري مي‎باشد. اين پژوهش با هدف تعيين اثربخشي بسته آموزشي رويكرد خودتحليلي يكپارچه‌نگر ويژه زوجين بر هم‌وابستگي زوجين داراي تعارض انجام شد. اين مطالعه از نظر هدف، كاربردي و از نظر روش، شبه‌آزمايشي از نوع پيش‌آزمون-پس‌آزمون-پيگيري با گروه كنترل بود. جامعه آماري شامل تمامي زوجين داراي تعارض مراجعه‌كننده به مراكز مشاوره شهر اصفهان بودند كه به روش نمونه‌گيري در دسترس و انتخاب تصادفي تعداد 30 زوج انتخاب شدند و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل طبق معيارهاي ورود و خروج، گمارش شدند. ابزار پژوهش، پرسشنامه هم‌وابستگي هاليوك (Dear Roberts, 2000) بود. قبل از جلسات، از هر دو گروه پيش آزمون اخذ شد. گروه‌ آزمايش تحت 12جلسه 150دقيقه‌اي، آموزش بسته رويكرد خودتحليلي يكپارچه‌نگر ويژه زوجين قرار گرفتند و گروه كنترل، آموزشي دريافت نكردند. انتهاي جلسات و دو ماه پس از آن، از هر دو گروه پس آزمون و پيگيري اخذ شد. تجزيه‌وتحليل داده‌ها به روش تحليل واريانس با اندازه‌هاي مكرر با كمك نرم‌افزار SPSS-24 انجام شد. نتايج نشان داد بسته آموزشي رويكرد خودتحليلي يكپارچه‌نگر ويژه زوجين بر كاهش ابعاد هم‌وابستگي زوجين (تمركز بيروني، ايثار، واكنش‌گري) مؤثر بوده و در مرحله پيگيري اثرات ماندگار داشته‌ است (0.001 p). به نظر مي‌رسد بسته آموزشي خودتحليلي يكپارچه‌نگر ويژه زوجين، به دليل برخورداري از ديدگاه يكپارچه‌نگر به مسائل زوجين، مي‌تواند براي كاهش هم‌وابستگي آنان، موثر باشد.