امكان‌سنجي اجراي پزشكي از راه دور در شهرستان‌هاي داراي جاذبه گردشگري استان كرمان

مقدمه: پژوهش حاضر به منظور امكان‌سنجي اجراي پزشكي از راه دور در دو شهرستان استان كرمان، با جاذبه گردشگري انجام شد. روش: اين پژوهش توصيفي- مقطعي در سال 1400، انجام شد. داده‌ها با پرسشنامه استاندارد «ابزار سنجش تله مديسين» مؤسسه مديكير آمريكا جمع‌آوري شدند. با نرم‌افزار G-power حجم نمونه 68 نفر تعيين شد. پژوهشگران با مراجعه حضوري به بيمارستان‌هاي تحت مطالعه، داده‌هاي مورد نياز را جمع‌آوري نموده، سپس داده‌ها با نرم‌افزارSPSS  نسخه 26 و روش‌هاي آمار توصيفي و تحليلي، تجزيه و تحليل شدند. نتايج: يافته‌هاي دموگرافيك نشان داد كه اكثر افراد مطالعه زنان (78/7%)، سن كمتر از 30 سال (37/3%) و سابقه كار كمتر از 5 سال (40/0%)، مدرك تحصيلي ليسانس (88/0%) و باليني (57/3%) بودند. با توجه به ‌p-value، تفاوت معني‌داري بين خدمات پزشكي از راه دور از لحاظ اهميت، وجود دارد. به ترتيب، درمان و مراقبت از راه دور، مشاوره با متخصصان خارج از بيمارستان، خدمات پرستاري از راه دور، ارجاع بيماران و تجويز دارو، داراي بالاترين اولويت بودند. ضمن اين كه تغيير فرآيند‌ها و ساختار بيمارستان، پايين‌ترين اولويت را داشت. كمبود كادر فني، مشكلات هزينه‌هاي اوليه موانع اساسي به‌كارگيري پزشكي از راه دور و نگرش كاركنان و رقابت نيز كم اهميت ترين موانع بيان شدند. نتيجه‌گيري: با توجه به موقعيت گردشگري شهرستان‌هاي مورد بررسي و به منظور استقرار پزشكي از راه دور، لازم است مسئولان بيمارستاني و شهرستاني، تلاش و سرمايه‌گذاري جهت رفع مشكلات هزينه‌هاي اوليه و كادر فني انجام دهند.