مقايسه اثربخشي آموزش مبتني بر واقعيت افزوده، واقعيت مجازي، مولاژ و آموزش سنتي بر ميزان بارشناختي دانش‌آموزان در درس زيست‌شناسي

هدف پژوهش حاضر مقايسه اثربخشي آموزش مبتني بر واقعيت افزوده، واقعيت مجازي، مولاژ و آموزش سنتي بر ميزان بارشناختي در درس زيست‌شناسي دانش‌آموزان دختر پايه دهم شهر اراك بود. روش پژوهش حاضر نيمه آزمايشي با استفاده از روش پيش آزمون-پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري كليه دانش‌آموزان دختر پايه دهم متوسطه شهر اراك بود كه تعداد 113 نفر از آنان (در قالب چهار كلاس درس) به‌عنوان نمونه آماري به‌روش نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌اي انتخاب گرديدند و در نهايت جايگزيني كلاس‌ها در گروه‌هاي آزمايش و كنترل به‌صورت تصادفي صورت پذيرفت. براي اندازه‌گيري ميزان ميزان بارشناختي از مقياس درجه‌بندي پاس و ون مرينبوئر استفاده شد.. داده‌ها با استفاده از آمار توصيفي (ميانگين و انحراف استاندارد) و آمار استنباطي (تحليل كوواريانس يك راهه و نيز جهت مقايسه زوجي گروه‌ها از تصحيح بنفروني) و نرم‌افزار spss نسخه  23 تجزيه و تحليل شد. يافته‌هاي پژوهش نشان داد بين بارشناختي دانش‌آموزاني كه با روش واقعيت افزوده، واقعيت مجازي، مولاژ و سنتي آموزش‌ديده بودند، تفاوت معناداري وجود داشت و از ميان اين روش‌ها بيشترين تأثير در كاهش بار شناختي را واقعيت افزوده و كمترين اثر را روش تدريس سنتي داشت. به‌عبارتي ديگر استفاده از روش واقعيت افزوده، واقعيت مجازي و مولاژ در راستاي هم و در نهايت آموزش سنتي به‌ترتيب كمترين ميزان بار هنگام ورود اطلاعات به حافظه‌ي فعال را در دانش‌آموزان وارد مي‌كرد. بنابر نتايج بايد به معلمان آموزش‌هاي لازم در جهت استفاده از چنين فناوري‌هاي داده شود و واقعيت افزوده و واقعيت مجازي را در متدولوژي تدريس خود به كار گيرند و ضمن اينكه به ديگر امكانات در دسترس، مثل مولاژ ها بي‌توجه نباشند كه در صورت به‌كارگيري صحيح چنين امكاناتي گاهي همتراز با فناوري‌ها مي‌توان در كاهش بارشناختي از آن‌ها سود برد.