طرح هاي آميخته ارزشيابي در ارزشيابي برنامه ها و نظام هاي آموزشي

هدف اين مقاله مروري اجمالي بر كاربرد پارادايم ها، معرفت شناسي ها، رويكردها و روش هاي پژوهش آميخته در ارزشيابي آموزشي است. رويكرد تركيب پارادايمي در پژوهش و ارزشيابي  گستره اي را در بر مي گيرد كه در آن باورهاي نظري، معرفت شناسي، هستي شناسي، ارزش شناسي و روش شناسي محققان كه زيربناي رويكردهاي كمي و كيفي را تشكيل مي دهند به طور موفقيت آميزي در يك چارچوب كاربردي با هم تركيب و آميخته مي شوند.  امروزه ظهور اين رويكرد علاقمندي به كاربرد روش هاي آميخته در پژوهش هاي كاربردي را افزايش داده است و اين امر توجه را به واقعيت گرايي علمي به عنوان نقطه مقابل اثبات گرايي منطقي و پايه معرفت شناسي حساسيت نسبت به زمينه و استفاده از روش هاي پژوهش چندگانه جلب كرده است. ورود به اين حيطه آشنايي با ارزشيابي كثرت گرايانه را براي توسعه يك چارچوب مفهومي كه فراتر از سطح فني براي برنامه ريزي اجراي مطالعات ارزشيابي آميخته باشد، ضروري كرده است. با هر كاربرد جديد روش هاي آميخته در تحقيقات ارزشيابي، نياز به تغيير، انطباق و تكامل بيشتر آشكار مي شود. كليد آينده پژوهش هاي روش هاي آميخته، دنبال كردن آموخته ها و تكرار طرح هايي است كه قوي ترين نتايج را ايجاد مي كنند.