نقش سواد ديجيتال بر پذيرش فناوري در كتابداران دانشگاه پيام نور

مقاله حاضر با هدف بررسي نقش سواد ديجيتال بر پذيرش فناوري در كتابداران دانشگاه پيام نور انجام شد. روش پژوهش، توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري شامل كليه‌ي كاركنان كتابخانه‌هاي دانشگاه پيام نور سراسر كشور به تعداد 318 نفر بودند كه با استفاده از جدول كرجسي و مورگان (1970)، تعداد 175 نفر به روش نمونه‌گيري تصادفي ساده انتخاب شدند. ابزار جمع‌آوري داده‌ها پرسشنامه‌هاي استاندارد سواد ديجيتالي رودريگوئز و همكاران (2016) و پذيرش فناوري ديويس (2000) بود. يافته‌هاي توصيفي نشان داد كه ميزان سواد ديجيتال و پذيرش فناوري و مولفه‌هاي آنها در سطح بالاتر از متوسط قرار دارد. نتايج آزمون ضريب همبستگي پيرسون نيز نشان داد كه در سطح معني داري 0.05، بين سواد ديجيتال و مؤلفه‌هاي آن با پذيرش فناوري رابطه‌ي معنادار و مستقيم وجود دارد. بر اساس نتايج مدل رگرسيوني، پذيرش فناوري مبتني بر سواد ديجيتالي به ميزان 39.2 درصد قابل پيش‌بيني است. همچنين، بر اساس نتايج مدل رگرسيون چندگانه، پذيرش فناوري بر اساس مؤلفه‌هاي سواد ديجيتال به ميزان 53.2 درصد قابل پيش‌بيني است. بنابراين در تبيين عملكرد مطلوب كتابداران، ضرورت پذيرش فناوري و ارتقاء سواد ديجيتالي پيشنهاد مي‌شود.