مقايسه اثربخشي آموزش رياضي و بازي درماني بر اختلال يادگيري ويژه رياضي و انگيزش رياضي

اين پژوهش با هدف مقايسه‌ي اثربخشي آموزش مستقيم رياضي و بازي درماني بر اختلال يادگيري ويژه‌ي رياضي و انگيزش رياضي انجام شد. روش پژوهش از نوع نيمه‌آزمايشي پيش‌آزمون – پس‌آزمون با گروه كنترل بود. جامعه‌ي آماري دانش‌آموزان ناحيه‌ي دو شهر سنندج بودند و نمونه‌ي آماري 45 نفر بود كه به روش هدفمند انتخاب و به صورت تصادفي در سه گروه 15 نفره قرار گرفتند. براي جمع‌آوري داده‌ها از ابزار آزمون وكسلر، آزمون عملكرد تحصيلي تبريزي و همكاران (1400) و انگيزش رياضي نعمتي (1388) استفاده شد. داده‌ها در دو سطح توصيفي و استباطي با استفاده از نرم‌افزار Spss مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها نشان داد كه آموزش مستقيم رياضي و بازي درماني با 95 درصد اطمينان بر اختلال يادگيري ويژه‌ي رياضي مؤثر بوده است. همچنين يافته‌هاي حاصل از تحليل كوواريانس چندمتغيره جهت بررسي نقش آموزش مستقيم رياضي و بازي درماني بر انگيزش رياضي حاكي از اثرگذاري متغيرهاي مستقل بر وابسته بود. بين اثرگذاري آموزش مستقيم رياضي و بازي‌درماني بر اختلال يادگيري ويژه‌ي رياضي تفاوتي وجود نداشت. در مورد اثربخشي آموزش مستقيم رياضي و بازي‌درماني بر انگيزش رياضي تفاوت وجود داشت و اثربخشي آموزش مستقيم بيشتر از بازي درماني بود.