تأثير ارائه راهبردهاي مختلف بازخورد خودكنترلي از طريق خودالگودهي بر يادگيري مهارت شوت سه‌گام بسكتبال

تحقيقات اندكي به بررسي اثر تعاملي خودكنترلي بر روي نوع خودالگودهي پرداخته‌اند. هدف از تحقيق حاضر تعيين تأثير ارائه راهبرد هاي مختلف بازخورد خودكنترلي از طريق راهبرد‌هاي خودالگودهي بر يادگيري مهارت شوت سه‌گام بسكتبال بود. بدين منظور 60 دانش‌آموز مبتدي پسر 11-13 ساله راست‌دست به روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شد. سپس به طور تصادفي به 4 گروه تقسيم شدند. يكي از گروه‌ها در بين بلوك‌ها و گروه ديگر قبل از جلسه تمريني نوع  بازخورد خودالگودهي (بهترين عملكرد يا عملكرد كلي در اجراي مهارت شوت سه‌گام) را انتخاب مي نمود و براي هر يك از اين گروه‌ها يك گروه جفت شده انتخاب شد. برنامه تمريني به مدت 6 جلسه و در دو هفته ارائه شد. پيش‌آزمون، آزمون يادداري و انتقال در 12 كوشش گرفته شد. نتايج تأثير معني داري را بين امتيازات پيش‌آزمون با آزمون يادداري و انتقال نشان داد(0.001≥P)، همچنين گروه بازخورد خودكنترلي در طول جلسات و گروه بازخورد خودكنترلي قبل از جلسات با همديگر و با گروه هاي جفت شده در آزمون يادداري و انتقال تفاوت معني داري داشتند(0.001≥P)، در حالي كه بين گروه هاي جفت شده تفاوت معني داري وجود نداشت(0.001≤P). اين نتايج نشان دهنده تأثير بيشتر بازخورد خودكنترلي در طول جلسات است كه بر خودمختاري بيشتر يادگيرنده به عنوان يكي از نيازهاي روانشناختي براي بهينه‌سازي يادگيري، تأكيد دارد.