بررسي تأثير طراحي شهري بر رفتار شهروندان (نمونۀ موردي: خيابان مدرس كرمانشاه)

زمينه و هدف: شاخص‌هاي فضاهاي عمومي مطلوب، به ادراكات فردي و ارزش‌هاي اجتماعي و فرهنگي نيز مربوط مي‌شود كه اين نيازها موجب تأثير رفتار افراد در محيط‌هاي پيش روي خود بوده و يكي از عوامل مهّم معيارهاي كيفي محيط است. هدف اين پژوهش بررسي تأثير طراحي شهري بر رفتار شهروندان (نمونه موردي: خيابان مدرس كرمانشاه) مي‌باشد.روش بررسي: پژوهش حاضر، از نظر هدف كاربردي- توسعه‏ اي و با توّجه به ماهيّت مطالعه و فرضيه‏ هاي مطرح شده، روش پژوهش توصيفي – تحليلي (پيمايشي) و از نوع همبستگي مي‌باشد. براساس فرمول كوكران، حجم نمونه شهروندان در خيابان مدرس 246 نفر در نظر گرفته شده است. همچنين روش نمونه‌گيري به صورت روش تصادفي ساده مي ‏باشد. جهت گردآوري اطلاعات و شناخت منطقه از دو روش كتابخانه‌اي و ميداني (پرسشنامه) استفاده شده است. در تجزيه و تحليل داده‌ها از روش آماري و آزمون‌هاي مختلف توكي، T تك نمونه‌اي و همبستگي پيرسون استفاده شده است.يافته ها و نتيجه گيري: نتايج نشان داد كه بين متغير الگوهاي ‌رفتاري و طراحي شهري در جهت ‌رفتار ‌استفاده‌كنندگان‌ در ‌نسبت ‌با ‌فضا‌ ضريب همبستگي 0.052 با سطح معناداري 0.008 وجود دارد. بين متغيرهاي كالبدي و اقتصادي ضريب همبستگي 0.135 با سطح معني‌داري 0.009 وجود دارد. بيشترين ميزان تأثيرگذاري در مؤلفه‌هاي اجتماعي و پس از آن در مؤلفه‌هاي اقتصادي با فاصله نزديك امتيازي ديده مي‌شود و معيار كالبدي كمترين ميزان تأثيرگذاري در عوامل تاثير گذار ‌فضاهاي‌ شهري‌ بر‌ الگوهاي ‌رفتاري در تصوير ذهني شهروندان دارا مي‌باشد.