اثرات تراكم ساختماني بر روابط اجتماعي ساكنان كلانشهرها (مطالعه موردي: محله الهيه مشهد)

افزايش سريع جمعيت شهري كه حاصل آن از هم گسيختگي پيوندهاي اجتماعي خانواده ها و تضعيف سنت هاي فرهنگي در اغلب شهرهاي بزرگ كشور است، موجب بروز مشكلات فراواني در روابط اجتماعي گرديده است. آپارتمان نشيني به عنوان زيرمجموعه اي از زندگي شهري، يكي از موضوعاتي است كه در سال اخير، به دليل افزايش جمعيت و به دنبال آن، نياز به مسكن جديد ضمن گسترش، پيامدها و چالش هايي جديد را به وجود آورده است. پژوهش حاضر با هدف بررسي اثرات تراكم ساختماني بر روابط اجتماعي ساكنين كلانشهرها (مطالعه موردي محله الهيه مشهد) انجام شد. اين پژوهش از نوع توصيفي- تحليلي و در زمره تحقيقات كاربردي است. جامعه آماري جمعيت محله الهيه 14474نفر و حجم نمونه با استفاده ازفرمول كوكران374 نفر است.. يافته هاي پژوهش نشان مي دهد ميانگين كل شاخص ها در فرضيه اول 3.90 و فرضيه دوم 3.96 بدست آمد. براساس مدلSWOT مناسب‌ترين راهبرد ،راهبرد تدافعي (WT)بوده و نسبت به ساير راهبردها در اولويت قرار مي گيرد. نتيجه اين كه تراكم ساختماني و جمعيتي بالا در بناهاي معاصر باعث جدايي، دوري و بيگانگي در محيط انساني مي گردد و وجود فضاهاي مشترك جمعي در واحدهاي بلند مرتبه چنانچه فضاها داراي طراحي مناسب و مطلوب و دلپذير باشند مي تواند تا حد زيادي جبران پديده مورد بحث را نموده، امكاني جهت تعامل بيشتر ساكنين فراهم آورد. البته اين امكان محدود است و وابستگي تام به طراحي فضاها و ميزان تراكم جمعيتي (استفاده كنندگان) دارد.