ارزيابي تأثير نواحي صنعتي در آلودگي هواي شهر (نمونه موردي: كلان‌شهر تبريز)

زمينه و هدف: مكان‌يابي صحيح و طراحي درست نواحي صنعتي، را مي توان گامي استوار در جهت بهبود محيط‌زيست، توسعه صنايع و رشد صحيح و منطقي مناطق شهري و روستايي بر شمرد. در اين تحقيق ميزان آلاينده هاي موجود در دوره ي سي‌روزه آبان‌ماه 1402 كه باهدف تحليل ميزان تأثيرگذاري كاربري هاي صنعتي شهر تبريز بر آلودگي هواي آن صورت‌گرفته كه با مكان‌يابي و نوع جايگزيني خود در بطن شهر تبريز باعث افزايش شاخص هاي آلايندگي هوايي شده و باتوجه‌به اطلاعات جمع‌آوري‌شده و داده هاي در دسترس پژوهش در نرم افزار سيستم اطلاعات جغرافيايي (GIS) و با استفاده از روشهاي كتابخانه اي و تحليل مانند روش IDW مورد بازبيني و بررسي قرار گرفت.مواد و روش ها: موارد مورد بررسي در اين مطالعه، آلاينده ها و همچنين نوع آن در دوره زماني ۳۰ روزه در كلان‌شهر تبريز به‌صورت كتابخانه اي و جمع آوري اطلاعات است. آلاينده هاي منوكسيد كربن (CO)، دي‌اكسيد گوگرد (SO2)، ذرات معلق (PM2.5) و (PM10)، دي‌اكسيد نيتروژن (NO2) و اوزون، به‌صورت نقطه اي در ايستگاه هاي كجوار، حكيم نظامي، ميدان آذربايجان، هتل مرمر، ميدان نماز، راه آهن، باغشمال، آب‌رسان و بهداشت جمع‌آوري شدند و با استفاده از روش معكوس فاصله (IDW) در نرم‌افزار GIS به‌صورت نقشه‌ي توزيع آلاينده به تفكيك هر آلاينده به‌صورت نقشه هاي توصيفي تهيه شده است.يافته‌ها و نتيجه گيري: نتيجه حاصل از پژوهش چنين بيان مي شود كه موقعيت نواحي صنعتي شهر تبريز بر ميزان آلودگي هواي شهر تبريز بي‌تأثير است و هيچ اثر سويي بر افزايش آلودگي هوايي شهر تبريز ندارد.