ارزيابي عوامل اكولوژي و مورفولوژي بر جزاير گرمايي شهري (مطالعه موردي: ناحيه 1 منطقه 1و ناحيه 4 منطقه 6 كلانشهرتبريز

يكي از معضلات نوظهور جامعه شهري و بخصوص كلان‌شهرها، مبحث جزاير حرارتي شهري است كه منجر به اختلاف دماي اين سطوح به نسبت مناطق حاشيه خود به دلايل مختلف اكولوژيكي، مورفولوژي، توپوگرافي، جمعيتي و... است. كلان‌شهرهاي بزرگ ايران در معرض تحولات سريع از نقطه ‌نظر كاربري اراضي و توسعه فزاينده شهري قرار گرفته و با مسئله جزيره حرارتي شهري روبه‌رو شده اند. در اين پژوهش جزاير حرارتي شهري تبريز در نمونه موردي منطقه 1، ناحيه 1بعنوان محدوده اول و منطقه 6، ناحيه 4 بعنوان محدوده دوم ازاين كلان‌شهر، با استفاده ازتصاوير سنجش‌ازدور لندست 8 مورد بررسي قرار گرفت. اهداف اين پژوهش شامل استخراج، مكانيابي و تحليل پديده جزاير حرارتي شهري درمحدوده موردمطالعه با استفاده از فرمولهاي مشخص و تهيه نقشه‌هاي مربوطه با تمركز بر شاخصهاي اكولوژيكي و مورفولوژي است. يافته‌ها نشان مي‌دهد كه محدوده اول، دماي كمينه 15/88 درجه و بيشينه آن 37/65 درجه بوده و درمحدوده دوم كمينه 24/11 و بيشينه 40/87 درجه است. با بررسي نقشه‌هاي استخراج شده براساس شاخصهاي درنظر گرفته شده اكولوژيكي يعني پوشش گياهي، باد، تابش آفتاب و ارتفاع ازسطح دريا و شاخصهاي مورفولوژي يعني ارتفاع ساختمان، تراكم ساختماني، نماي ساختمان و بام ساختمان‌ها در هر دو محدوده، به اين نتيجه رسيديم كه محدوده اول باارتفاع بالاتر ازسطح دريا، دريافت مناسب‌تر بادهاي غالب شمال شرقي، جهت گيري مناسب‌تر خيابان‌ها، ارتفاع طبقات پايين‌تر و اكثرا يك طبقه بودن آنها و فراواني بام‌هاي انعكاسي به نسبت محدوده دوم، ازدلايل خنك‌تر بودن اين محدود بوده است. هرچند محدوده دوم ازلحاظ پوشش گياهي وضع مناسب‌تر و تراكم ساختماني كمتري برخورداراست.