رويكرد بيوفيليك در گردشگري شهري (مطالعه موردي: شهرستان مهاباد)

زمينه و هدف: امروزه گردشگري يكي از منابع اصلي درآمد بسياري از كشورها است. توسعه گردشگري علاوه بر توجه به زيرساختهاي اين صنعت، نيازمند برنامه ريزي جامع عوامل ترغيب كننده قابل درك از سوي گردشگران است. برنامهريزي شهري بيوفيليك كه از دهه 90 ميلادي به اجرا درآمد، رويكردي است كه بهصورت جامع براي بسياري از عوامل راهحلهاي عملي ارائه مينمايد. لذا هدف اين تحقيق الگوسازي برنامهريزي و رويكرد بيوفيليك در گردشگري شهر مهاباد ميباشد. روش بررسي: پژوهش حاضر، بهروش توصيفي- تحليلي و با هدف شناسايي و اولويتبندي بيوفيليك گردشگري انجام شدهاست. دادههاي پژوهش بهصورت كتابخانهاي و همچنين بهروش ميداني از طريق پرسشنامه جمعآوري گرديد. سنجش روايي پرسشنامه با استفاده از روايي محتوايي انجام شده و نيز، براي سنجش پايايي نيز از ضريب آلفاي كرونباخ استفاده شدهاست كه ميزان آن 0.77 داراي ضريب قابل قبولي ميباشد.يافته ها و نتيجه گيري: نتايج پژوهش حاكي از آن است كه هر دو فرضيهي پژوهش مورد تاييد واقع شد و شاخصهاي شهر بيوفيليك در مهاباد بر تصوير احساسي، تصوير ادراكي، تبليغات دهان به دهان و قصد بازديد گردشگران تأثيرگذار بوده است و بيشترين تأثيرپذيري مربوط به عامل تبليغات دهان به دهان و كمترين تأثيرپذيري مربوط به عامل قصد بازديد گردشگران بوده است. همچنين طبق نظر كارشناسان تحقيق اولين شاخص شهر بيوفيليك كه براي منطقهي مورد مطالعه ضرورت دارد، افزايش احداث پاركها در سلسلهمراتب شهري ميباشد.