نقش مديريت اقلام سرمايه در گردش در تبيين كارايي عملياتي شركت‌هاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران

مديريت سرمايه در گردش نقش قابل توجهي در رشد و بقاي شركت و همچنين افزايش ارزش آن و ثروت سهامداران، حفظ شرايط رقابتي و عملكرد مطلوب شركت دارد. هدف اصلي اين پژوهش نيز شناسايي نقش اقلام سرمايه در گردش در تبيين كارايي عملياتي شركت‌هاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران است. نمونه مورد مطالعه شامل 112 شركت طي سال هاي 1395 تا 1399 است. براي اندازه گيري متغير كارايي عملياتي از روش تحليل پوششي داده‌ها بهره گرفته شد؛ براي بررسي اثر اقلام سرمايه در گردش و رشد سود سهام بر كارايي عملياتي، 8 فرضيه طراحي گرديد و براي آزمون فرضيه‌هاي پژوهش با بهره‌گيري از داده‌هاي تابلويي از روش رگرسيون چندمتغيره و مدل اثرات ثابت استفاده شده است. نتايج آزمون فرضيه هاي پژوهش در سطح اطمينان 95 درصد نشان داد متغيرهاي متوسط دوره وصول مطالبات، متوسط دوره پرداخت بدهي، نسبت رشد سود سهام، سطح نگهداشت وجه نقد و نسبت نقدينگي بر كارايي عملياتي تأثير مثبت و معناداري دارند، اما متغيرهاي چرخه تبديل وجه نقد و متوسط دوره گردش موجودي كالا بر كارايي عملياتي تأثير منفي دارند. بنابراين، به مديران پيشنهاد مي شود با توجه نقش هريك از اقلام سرمايه در گردش، آنها را با توجه به اهداف كوتاه مدت و بلندمدت شركت مورد استفاده قرار دهند، چون مي‌تواند در ارزيابي انعطاف پذيري مالي و توان پرداخت بدهي شركت مفيد واقع شود و موجب دستيابي به نقدينگي بهينه، افزايش سودآوري و عملكرد شركت ميشود. همچنين، آگاهي از نقش آنها به تصميم گيري مطلوب سرمايه گذاران، اعتباردهندگان و تحليلگران كمك مي كند.