مطالعۀ جامعه‏ شناختي رابطۀ حمايت اجتماعي خانواده و قانون گريزي در بين شهروندان 18 الي 30 سال شهر ساري

بدون‌ترديد قانون و قانون گرايي، مايه قوام و دوام جوامع و سامان يافتن اداره توانمند هر جامعه است، اما اين واقعيت را نمي توان ناديده گرفت كه در اجتماع گاه شاهد وقوع پديده ناهنجار قانون گريزي و تخلف از قانون از سوي شهروندان هستيم. بديهي است قانون گريزي مانند هر پديده منفي ديگر كه خاصيت آسيب‌رساني دارد، مي تواند در طولاني‌مدت خسارات جبران‌ناپذيري بر پيكره جامعه وارد كند. پژوهش حاضر با هدف مطالعه جامعه شناختي رابطه حمايت اجتماعي خانواده و قانون گريزي در بين شهروندان 18 تا 30 سال شهر ساري انجام شد. روش تحقيق توصيفي از نوع همبستگي و جامعه آماري تمامي شهروندان 18 تا 30 سال شهر ساري به تعداد 90000 هزار نفر بود كه براساس فرمول كوكران، 383 نفر با روش نمونه گيري خوشه اي چندمرحله‌اي به‌عنوان نمونه انتخاب شدند و بين آن‌ها پرسش‌نامه حمايت خانواده و قانون گريزي توزيع شد. براي تجزيه و تحليل داده هاي پژوهش در بخش آمار توصيفي از جداول فراواني، ميانگين و انحراف استاندارد و در بخش آمار استنباطي از آزمون هاي همبستگي پيرسون و آزمون رگرسيون چند متغيري و تحليل واريانس يك‌راهه با استفاده از نرم افزار 26 SPSS استفاده شد. نتايج حاصل از همبستگي پيرسون نشان داد، بين حمايت اجتماعي خانواده، تجارب حاصل از خانواده، ادراكات حاصل از خانواده، احساسات حاصل از خانواده با قانون گريزي در بين شهروندان 18 تا 30 سال شهر ساري همبستگي منفي و معناداري وجود دارد. نتايج حاصل از رگرسيون نشان داد كه تجارب حاصل از خانواده با بيشترين مقدار بتا به‌عنوان بهترين پيش بيني كننده قانون گريزي در بين شهروندان 18 تا 30 سال شهر ساري است. همچنين يافته ها نشان داد، بين ميزان برخورداري از حمايت اجتماعي خانواده و قانون گريزي در بين شهروندان 18 تا 30 سال شهر ساري تفاوت معنا داري وجود دارد.